Historische schaamte
Waarom is Spanje het enige land in Europa dat kritisch op Israël durft te zijn? Ik bedoel dan echt kritisch. Niet het lieve kritisch van Nederland dat zich zorgen maakt over de daden van Israël in Libanon, in Gaza, op de Westbank en de bombardementen op Iran, maar dat we vanwege de aanslag van Hamas op 7 oktober wel begrip hebben.
Begrip is wel mooi. Ik heb ook altijd begrip. Ik snap ook dat Poetin met geen mogelijkheid weet hoe hij zijn mislukte oorlog tegen Oekraïne kan beëindigen. Ik begrijp dat hij doorgaat met zijn fout, omdat hij zich schaamt voor zijn fout. Maar Europa vindt het niet problematisch om hem te boycotten en minder olie en gas uit Rusland te importeren. Bij Israël is begrip ook begrijpelijk, maar de daden van Israël leiden niet tot boycotten en het stoppen van importen uit dat land.
Waarom doet alleen Spanje zijn best?
Misschien is dat, omdat veel Europese landen, inclusief Nederland, zich schamen voor wat zich tussen 1933 en 1945 afspeelde. De Holocaust is voor ons de maatstaf. En hoewel het vergrijpen van ons en in het bijzonder de Duitse regering een misdaad tegen de mensheid was, is ervan gemaakt dat het misdaden tegen Joden waren. Tegen Anne Frank, om precies te zijn, want een persoonlijk verhaal is krachtiger dan een misdaad tegen zes miljoen.
Maar Anne Frank was niet in de eerste plaats een Jood, maar in de eerste plaats een mens. En iedereen die een misdaad tegen mensen begaat zou moeten worden gestraft. Rusland heeft tussen 1941 en 1945 zijn best gedaan om Duitsland te verslaan, waardoor het ook mogelijk werd dat wij zijn bevrijd. We zijn niet nog steeds de Russen dankbaar (wel de Amerikanen, ook een dankbaarheid die al lang over datum is). Er is dus een eind aan de dankbaarheid.
We schamen ons nu voor de slavenhandel in de 17e en 18e eeuw. We schamen ons over de behandeling van Molukkers in de 20e eeuw. We schamen ons helemaal het leplazarus, maar schamen ons niet voor onze steun aan Israël, omdat we ons nog schamen voor de misdaden van de Duitsers en ons gebrek aan verzet in 1940-1945.
De Spanjaarden hebben die schaamte niet. Misschien is dat het. Ik weet het niet. Maar ik schaam me diep voor wat onze regering doet tegenover de wandaden van de Israëlische regering in Gaza, Syrië, Libanon en Iran.
home.nl
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: actualiteit
israël
97
Er is 1 reactie op deze inzending:
Persoonlijk schaam ik me niet voor misdaden door derden gepleegd. Waarvoor zou ik.
Ik denk trouwens dat jij evengoed als ik weet dat Anne Frank niet is vermoord omdat ze mens was maar omdat ze Joods was. Hetzelfde geldt voor die andere 6 miljoen. Niet vermoord omdat ze mensen waren maar omdat ze Joden waren. In feite was het de ontmenselijking van Joden omdat ze gespuis, ratten, een plaag waren die bestreden moest worden om de mensheid te dienen door ze te bevrijden van dit ongedierte. Ik snap dus niets van de in mijn ogen vreemde draai van "is ervan gemaakt dat" die je hieraan geeft.
Ook de vergelijking Rusland Israël gaat volledig mank denk ik.
Rusland (Putin) viel zomaar uit het niets een ander land aan. Er was geen oorlogsgeweld vanuit Oekraïne jegens Rusland.
Hoe anders ligt dat bij Israël. Al decennia bestookt vanuit Gaza en Libanon en indirect uit Iran door hun niet aflatende steun aan Hezbollah en Hamas.
Weinig met westers schuldgevoel of schaamte te maken vind ik.
De feitelijke realiteit geeft mijn inziens aanleiding om de contacten met Rusland anders te beschouwen als de contacten ( lees sancties) met Israël denk ik.
Waarvan akte.