De schade die Trump aanricht is niet te becijferen
Trump heeft besloten door te gaan met de bombardementen op Iran.
Kosten: miljarden die te becijferen zijn hoewel ze gigantisch oplopen. Maar de angsten, de ellende en het verdriet dat hij daarmee aanricht is niet becijferen. Weer heel veel schade, weer heel veel gewonden, weer veel doden. Onder wie Amerikanen die vallen door aanvallen vanuit Iran in landen, die gastvrijheid verlenen aan Amerikaanse militairen. De aantallen van de Amerikaanse slachtoffers worden door het Amerikaanse management bewust klein gehouden, naar ik vermoed.
Ik vrees dat Trump geen besef heeft van het feit dat hij in die regio niets te zoeken heeft: laat hem zijn eigen land op een fatsoenlijke wijze besturen. Een kwart van de Amerikaanse bevolking is straatarm: laat hem voor die vergeten groep van medeburgers opkomen.
Het Amerikaanse machtsvertoon kan niet anders verklaard worden dat uit een imperialistische wil om de economische belangen van Amerika in het olierijke Midden Oosten veilig te stellen. Vroeger dachten we dat Amerika de democratie naar andere landen wilde overbrengen, maar dat was naïef gedacht. Democratie en Trump: begrippen die niet rijmen.
Zo heeft hij zijn aanval op het Amerikaanse kiesstelsel voortgezet: zijn absurde ‘stop-the-steal’-actie vóór en na zijn verkiezingsnederlaag tegen Biden heeft hij nieuw leven ingeblazen nu een nederlaag dreigt bij de verkiezingen in november. De schade die dit soort acties van de hoogbejaarde president oplevert is niet te becijferen, maar je kunt veilig aannemen dat zijn wanoptreden het democratische gevoel bij (een deel van) zijn achterban niet versterkt.
Zo’n actie laat ook zien dat hij niet geneigd is tot introspectie: hij vraagt zich niet af: wat doen we fout zodat het kiezersvolk afstand neemt?
En wat Iran betreft: ook hier gaat hij voorbij aan het feit dat het oplaaien van de strijd te wijten is aan zijn eigen onderhandelingstactiek. Trump ontsloeg doorgewinterde deskundigen en laat het werk doen door politieke amateurs. Zij hadden een overeenkomst met Iran gesloten die voor meerderlei uitleg vatbaar was waarbij het beheer van de Straat van Hormuz centraal stond.
Een hybride overeenkomst die wel moest ploffen. En doorbombarderen lijkt dan wel voor Trump dé oplossing maar niet voor weldenkende mensen.
De grootste schade die Trump c.s. aanricht is het rechtsgevoel dat constant sinds zijn aantreden op allerlei niveaus wordt getart.
Met name zijn illegale oorlogen en illegale liquidaties zijn acties die nooit mogen worden getolereerd. Zijn voortdurende strijd tegen het Internationale Gerechtshof in Den Haag is een bedroevend teken de wand: hij wil hiermee uiterst terechte veroordelingen voorkomen.
Wat in vele tientallen jaren van internationale samenwerking is opgebouwd, willen Trump en Vance in een paar jaar teniet doen. Deze schade aan de internationale rechtsorde is niet te becijferen maar kan gigantisch worden in moreel mondiaal opzicht.
Geplaatst in de categorie: actualiteit

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!