start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (61)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6326):

Wat schort er aan een tijdstip?

Het ultieme verschil tussen diverse ziekenhuizen is zo langzaamaan dramatisch te noemen, want:daar waar ik zelf in het oude, vertrouwde en zo intens gemiste Havenziekenhuis een afspraak had, werd ik er op tijd, jawel, op tijd naar binnen geroepen! Hoe ultiem is dat!? Helemaal geweldig toch?

Ook vond deze afspraak al plaats terwijl de vakantie al begonnen was, dus dat excuus kan in deze niet worden ge (mis) bruikt! Binnen no-time stonden vriendin en ik weer buiten, terwijl ik onderweg naar buiten nog even melde aan het baliepersoneel dat ik: het ziekenhuis zo mistte! Een koor aan jaaaaa kreeg ik over me heen! Mensen die er langer dan 25 jaar werkten, worden nu geconfronteerd met een ziekenhuis wat alleen nog een soort poli onderzoeken voor de rekening neemt en daarbij bijvoorbeeld een mri- afspraak, die ik zelf had!

Na het praatje, richting auto, en we praten na over het gemis van dit zo geweldige ziekenhuis van weleer! Oh ik weet best wel dat er modernere versies zijn, net zo goed als ik besef dat in het vertrouwde ( voorheen tropenziekenhuis) niet meer aan bepaalde criteria voldoet, maar ik ben er dan ook nog steeds niet achter welke criteria dat zijn!

In ons dorp/ stad of hoe het hier ook heten mag, hebben we een ziekenhuis, vijf minuten hiervandaan! Hoe makkelijk is dat? Geweldig toch? Natuurlijk hoor ik iedereen zeggen, maar niets is minder waar! De afspraken die er worden gemaakt, lopen synchroon met een chinese klok, net zo goed als de vervolgafspraken en de gecombineerde afspraken dat doen!

Voorbeeld: er is een afspraak bij een verpleegkundige om 10u40,we zitten er om 20 minuten voor tijd! En verdraaid, om kwart voor elf gaat de deur open en wordt meneer naar binnen geroepen! Perfect, hoor ik iedereen denken. Tja dat dacht ik ook, met de nadruk op de verleden tijd!

We moeten naar een volgend blok, alwaar twee afspraken zijn, inclusief de apotheek, die naar ons toe zal komen! Dan begint het ultieme wachten, tien minuten, kwartier, half uur! Dan wordt het eega te gortig en hij gaat naar de gang om daar zijn ongenoegen te uiten! Ineens is er wel iemand beschikbaar, jawel! Dus nummer twee kan worden afgestreept!

Nu nummer drie nog, dat laat ook nog even op zich wachten maar niet dramatisch, echter: in de wachtkamer zitten mensen die hetzelfde vertellen als wij, die uren zitten te wachten op een gemaakte afspraak, die worden afgescheept met: het is erg druk en we zijn onderbezet! Ja maar dat wist men toch? Wat is er dan mis met een telefoontje, om een afspraak te verzetten?

Als wij een afspraak niet na kunnen komen, is een telefoontje het meest logische, en oh ja ik begrijp dat er minder mensen zijn gedurende de vakantieperiode, dat er weinig personeel is maar dit slaat nergens op, een afspraak die al met al een half uur in beslag nam en die nu de hele ochtend duurde!

Met 1 voordeel, het liep tegen twaalf uur en ineens was de wachtkamer leeg! Ja nogal logisch, iedereen moest eten! En is het nou een spoedgeval, dan snap ik het, maar dit, nee dit begrijp ik niet! Dus daarom mis ik het Haven, waar het welliswaar wel eens uitliep, maar niet zo! Bah.

Schrijver: An Terlouw, 24-07-2018


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: moraal

Deze inzending is 47 keer bekeken

2/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)