Je voelt als een bron
een bron diep in mijn ziel
een voedende stroom van verbondenheid
welbehagen
vrede en verrukking
het voelt als
dat het verfrissende water
van die bron
geleidelijk de dorre aarde
van de verwaarloosde kant
in mijn ziel doorstroomt
het…
Het zijn die kleine dingen
een opmerking floept er uit
hoe ook bedoeld
hij komt zo aan
dingen-woorden-gedachten
Nu lig ik daar
alleen
naast Jou
ze schieten door mijn hoofd
als pijlen zo scherp
dingen-woorden-gedachten
gevoelens- verdriet…
Ben jij, Jij?
Wie ben Jij?
ken ik jou, of Jou?
ik, ik ken jou
ik wil Je kennen
maar waarom ken ik alleen jou
en heb ik Jou niet leren kennen?
waarom verstop Je, Jezelf achter jou?
laat me Jou leren kennen
ik wil Jou, Jou, Jou!…
0
Bezig met laden