zwart, wit, niets, alles
ik weet niet wat ik voelen moet
je blik breekt mijn pijlers
als een toren gebouwd op een moeras
weerloos en verloren
ik ben de boom die bloeit in de winter
en de sneeuw die valt in de zomer
ik ben het slachtoffer van je ogen.…
Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…
0
Bezig met laden