De regen in de vroege ochtend was onomkeerbaar. Het was geen zachte motregen, maar een kille, kletterende bui die de stenen van het Kantoorplein schoon veegde. Samuel stond stil op de drempel van het glazen hoofdkantoor. Hij keek naar zijn glimmende schoenen, naar de zware aktetas in zijn rechterhand en voelde de knoop van zijn stropdas als een loden…
Het ondenkbare ligt open, een kort moment waarin de fragmenten van het geheel zich laten zien. In de drukte van alledag lopen we vaak langs de essentie heen, gevangen in de systemen en structuren die we voor onszelf bouwen. Maar nu valt de ruis weg. Er ontstaat een zeldzame openheid, een flits van helderheid waarin de grenzen tussen het bekende en het…
227
Bezig met laden