Donder in mijn pijnlijk aangezicht,
kortsluiting met een bliksemschicht.
En dan met verbeten kaken:
-ik voelde het al aankomen- een regenbui!
Parels van tranen over mijn wang;
ik huil, het raam huilt ook:
het regent.
Ineke zegt dat de hemel huilt.
Ik denk waar dan heen te gaan.
Krap, nauw, nog geen drie bij drie,
maar wel veilig terrein…
In de molen
op het gras
een gele jurk
bijen, bijen, bijen
op het gras
lezend, maar niet echt
achter mij sluipt zij langs
ze sprak met een ander
op die plek wachtte ik…