Als je er niet aan denkt, is het er niet
Geen woord en zeker geen traan
Niemand die het aan de buitenkant ziet
Dus gewoon je mond houden en doorgaan
Je lacht, je leeft
Je doet nooit je beklag
Maar er is iemand die je doorheeft
Die misleid je niet met een lach…
Ik probeer een patroon te ontdekken
In die vreselijke gevoelens van mij
Op mijn wangen de natte plekken
Gewoon omdat iemand iets lulligs tegen me zei
Dagen gaan voorbij zonder groot verdriet
Dus waarom nu dan
Wat het is, weet ik niet
Waar word ik nou zo verdrietig van…
In alle eenzaamheid zit ik hier dan
Niemand die me troosten kan
Ik ben alleen met mijn verdriet
En alleen als niemand me ziet
Geef ik me over
Over aan de tranen van vandaag
De tranen van gisteren en van morgen
Al het leed en alle zorgen
Laat ik gaan
En dat gaat niemand wat aan.…
Soms is een snauw genoeg
Genoeg om me dat ene zetje te geven
Soms is het iemand die net teveel vroeg
En ik denk; laat me maar even
Ik zoek troost en vind die niet
De tranen die ik lopen liet
Het is alleen mijn kat die het ziet
En mij met een kopje zijn troost aanbiedt…
Soms heb ik het gevoel
Dat ik op een zijspoor sta
Dat ik niet meetel
En aan alles voorbij ga
Alsof ik met mijn neus tegen een raam
Naar binnen kijk
En zie hoe iemand anders mijn leven leeft
Ver buiten mijn bereik…
Ooit droomde ik ervan prinses te zijn
Koningin leek me ook wel fijn
Later wilde ik vooral mensen helpen
Ze allemaal met mijn hulp overstelpen
Maatschappelijk werker of psycholoog
Zelfs dokter is wat ik overwoog
Alles was nog mogelijk, alles kon
Niets was te gek; wat ik ook verzon
Maar wie had het ooit gedacht
IK heb het zeker niet bedacht…
Ik droom niet van een mooie auto
Of nieuwe kleren
Wat ik zou willen, heb ik al vaak genoemd
Al duizende keren
Ik wil gewoon zijn
Ik hoef niet speciaal of excentriek
Ik wil heel gewoon
Helemaal niets uniek
Net als iedereen
Wil ik mijn leven leven
Net als iedereen
Wil ik mijn leven zin geven…
Zouden er mensen zijn
Die leven zonder pijn
Mensen die zomaar door het leven rollen
Zonder hindernissen zomaar wat ronddollen
Heel soms vraag ik me dat af
Gewoon omdat ik wil dat geluk ook mij omgaf
Dan ben ik jaloers op die mensen
Die alles lijken te hebben wat ik me zou wensen
Toch twijfel ik aan hun bestaan
Iedereen moet zich door een…
Zeven juli tweeduizend en vijf
Weer een dag die de boeken ingaat
Als een dag waarop we stilstonden, stijf
Bevroren van angst en vol van haat
Haat voor het niet weten
Niet kunnen voorspellen wat er komen gaat
Wie heeft dit op zijn geweten
En weet hij wat voor verwoesting hij achterlaat…
0
Bezig met laden