Alle inzendingen van Anna

De overeenkomst tussen de puberteit en de psychotische Schub komt ook naar voren in het optreden van primitieve afweerhoudingen, die horen bij de angst van het Ik voor de intensiteit van de driften, dus een angst die ouder is dan de angst voor de werkelijkheid of voor het geweten.…

Dit eenvoudigweg afweren van primair pijnlijke gevoelens komt overeen met de afweer van primair pijnlijke prikkels die het Ik vanuit de buitenwereld ondervindt.…

Wij hebben ons in de psychoanalyse altijd gerealiseerd dat op grond van deze kwantitatieve processen iedere periode van verhoogde libido in het leven van de mens het begin kan betekenen van een neurose of psychose.…

Wanneer het gevoel hoort bij een verboden driftproces, dan is het lot ervan bij voorbaat bepaald; deze verbondenheid is alleen al voldoende om het Ik een afwerende houding tegen dit gevoel te laten innemen.…

Ook nu weer. Voordat ik in het station afdaal naar de metro, kijk ik nog gauw even rond voor het geval dat... En zoals elke keer als ik op de roltrap sta, lijkt mijn tas zwaarder te wegen dan daarnet. Ik wilde dat ergens iemand op mij wachtte... dat is toch niet te veel gevraagd.…

Een rechtgeaarde Parisienne steekt nooit over op het zebrapad als het voetgangerslicht op groen staat. Een echte Parisienne beziet de stroom auto's en werpt zich ertussen in het volle besef van het risico dat ze neemt. Sterven voor de etalage van Paule Ka. Hemelse verrukking.…

Dit wantrouwen van het Ik tegenover de driftverlangens is altijd aanwezig, maar onder normale omstandigheden nauwelijks zichtbaar. Het gaat schuil achter de veel opvallender strijd, die het Über-ich en de buitenwereld via het Ik tegen de driftimpulsen voeren. Deze stille vijandigheid tegenover de drift groeit uit tot angst, wanneer het Ik zich niet…

Wij dachten: wij zijn arm, wij hebben niets, Maar toen we het een en ander verloren, Zodat elke dag een Gedenkdag werd, Gingen we liederen dichten…

--------- Wanneer de herfst komt de opluchting. Men is tot in de grond vermoeid en leeggegeten, heeft te weids en onverhoeds gebloeid --------- Door de dood krijgt degene die gaat sterven een oneindige hoeveelheid tijd. Dat is een manier om uitdrukking te geven aan de opluchting van het stikken, zal ik maar zeggen. Het is meer de sfeer van de…

Als je eens wist uit wat voor afval Verzen ontstaan, zonder de minste schaamte, Als gele paardebloemen bij een schutting, Als milde en als akkerklis.…

het lichaam is een archief dat sporen uit een verleden draagt las hij en hij hield de hand op zijn hart waar verloren liefdes gaten in geslagen hadden zijn schouders hingen van de last die de nooit uitgepakte rugzak meezeulde ach hoe licht zou het leven kunnen zijn dacht zij het hoofd hield hij recht…

ze is de weg niet kwijtgeraakt ze heeft zich niet vergist ik zal het steeds herhalen zij wou zichzelf verdwalen omdat ze hier de weg niet wist ik zou haar kunnen vinden als ik dat werkelijk wou als ik maar niet zo bang was dat ik zelf verdwalen zou. ------------------------- uit: Chrysallis, 1978.…

Hoeveel aandeelhouders dansen op de punt van een naald? Gewichtloos web voor wie gelooft. Het schittert op een scherm. Uit de mobiel kwijlt een ijle Beethoven. Wat je zegt raast jaren rond de aarde, een pulserende stroom noodkreetjes. 'Lekker chatten met mevrouw Van der Geest in Australië!' Geen leugen zonder waarheid, zonder tijd geen…

Nee, ik heb geen trek mijn buik zit vol met liefde maar jij begrijpt dat niet. Je vraagt me of ik ziek ben als ik lachend beneden kom en in plaats van mopper vrolijk praat bij het ontbijt. Maar zeg eens eerlijk vroeg jouw moeder zich vroeger niet hetzelfde af? Zij snapte het vast ook niet wist zich ook met jou geen raad Noemde het…

De scalpel. Dieper. Het pincet rukt met een schijn van drift de rode tijdbom weg. Doe nu mijn zoon weer dicht, chirurg, vijandig bondgenoot. Sluit op zijn rug die rare mond die fluistert over ongepaste groei en dood. Na afloop benen wij, veldheren, door de gangen langs brancards, langs richtingwijzers naar de hel van 'kinderonc.'en 'mort…

Boven m'n hoofd rommelt de hemel: Klapt van woede bijna uit elkaar. Lichtstralen vliegen door mijn ramen. Op mijn netvlies is haar gezicht gebrand. Ze staat op een foto in de krant, die ligt hier naast me op de tafel. De pannen op het dak gaan glimmen; huilen de hele wereld bij elkaar om een oorlog die niemand kan winnen.…

De weg verdwijnt in lage wolken. Over schapenruggen glijdt de zon richting een glimlach om mijn mond.…

Zwaluwen dansen als Romeo en Julia in vroeger tijden tussen wolken van tijdelijk geluk. Ze vangt vliegen met haar ogen. Boven de daken. Tussen de huizen. Achter de dagen. In de lucht.…

Van hetzelfde witte bord eet hij elke dag zijn prakje en zijn brood gaat altijd mee in hetzelfde plastic zakje. Overdag een harde werker en onmisbaar op kantoor. Maar diep van binnen knaagt het en geen mens heeft dat door. Na kantoortijd weer op huis aan. Eten, afwassen, de krant. Voor de tv valt hij in slaap, de afstandsbediening in…

Ineens was ik het vermogen om warmte vast te houden verloren. Nu de kinderen het huis uit zijn, snoof ik, ja ja. Ik kroop onder steeds meer dekens. De kachel loeide. De warmste van ons tweeen kon mij niet meer verhitten. Ik rilde en huiverde alsof ik oog in oog stond met de dood. Wat ook zo was. De dood en ik stonden op een dijk.…

Al dat drinken en dat eten Zeg nou zelf het is te veel Alsof ik met mijn leven speel Maar ik moet het zelf maar weten Ieder pondje gaat door het mondje Lig ik straks zo onder het grondje…

Als navigatiesystemen werkelijk een verbetering zijn, kunnen vrouwen inderdaad niet kaartlezen.…

we lopen samen hand in hand zwijgend naast elkaar op het strand de golven breken op de rotsen de wind waait zachtjes wat duinzand omhoog we gaan zitten en kijken samen naar de golven in het water die op het strand net onze tenen raken je kijkt me aan en lacht heel lief je slaat een arm om me heen en de andere hou je voor me er zit een…

wind waait boom zwaait ramen, deuren klepperen en laten wat wind binnen komen in mijn kamer herfst in de winter…

De zee ongrijpbaar in beweging eb en vloed in kleur blauw en groen maar in een cyclisch ritme beroert maanlicht de golven…

denken is eenzaam want op het moment dat je mijn gedachten leest zijn ze alweer veranderd helemaal voor jou alleen…

de ballen in jouw boom wil ik zijn van die rode glanzende of de poedersuiker op jouw oliebollen klef en zoet maar het liefst ben ik de belletjes in de champagne waarmee je klinkt op een goed nieuw jaar en dat je dan even aan me denkt als ik over je tong dans…

Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag en eerst haar handen begroef en toen haar voeten En toen ik haar geboeid en weerloos zag begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten De duinpan werd dieper dan de schoot der zee en het zand liep op tot hoge golven Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee en stervend hervond ik me diep ingedolven…

Mijn vader had twee levens. Een kort en vlammend, zonder mij. En een daarna. Mijn vrijheid was een plicht. Ik speelde in een pasgeboren luwte; wat ik voor vol aanzag was innerlijk ontwricht. Verhalen gingen onvoorspelbaar dicht en vragen ketsten terug. Ik zweeg. Als ik aan tafel zat stond er een horde hol van honger in mijn rug. Ik at.…

Als ik eens met mijn deur in huis zou mogen vallen Mijn leven rond de tafel uit zou mogen stallen Een boom zou mogen planten uit mijn zieletuin Wat zou het water van mijn zee glashelder zijn. Als ik mijn hemel eens op aarde kon verspreiden Mijn goede vruchten werden smaakvol onderscheiden Ik zou schoon gekleed…