Een traag moment
van licht verzonken
lusteloosheid
dient zich aan
Een vaag idee
van doel vandaag
heeft zich zojuist
van mij ontdaan
De gevel van de dag
laat zich
in flets geworden licht
gelaten gadeslaan
jaloezieën blijven dicht…
Ik zal ze leren
Mij te vragen naar mijn moeders naam
Ik spreek nu in mijn eigen taal
En niemand kan mij nog verstaan
Ik zal ze leren
Eigen schuld: nooit gepraat is nooit gelogen
Ik schreeuw haar naam de hele dag
Ik schreeuw hem uit mijn ogen…
Uw razernij vraagt mij ten dans
En hoe graag wil ik dat proberen
Mijn klare geest ziet schier geen kans
Uw wervelend aanzoek af te weren
Dat op een rots bij straffe storm
Iets roekeloos zo kan gebeuren
't Verlangen in mij is enorm
Mij uit mijn eigen grip te scheuren
Steeds en steeds herneem ik mij
En u danst als een blinde
Stort zich…