Alle inzendingen van Arie+de+Graaf

Leer mij drie maal daags mijn handen te vouwen, leer mij te luisteren naar uw heilig Woord, leer mij op uw eeuwige Naam te bouwen, leer mij te leven zoals leven behoort Leer mij over mijn zonden te berouwen, leer mij te danken voor wat zuiver bekoort, leer mij te vissen in een vast vertrouwen, naar uw wijze Raad: De netten overboord Leer…

Ze sluit met kracht mij buiten maar, ze zwaait en lacht, ik kijk ernaar Ze start maar wacht met weggaan naar een bed vannacht, ik weet niet waar Dan, onverwacht, een handgebaar; het raam spoelt zacht uit lang, blond haar Zo mooi gedacht, zo zit ze daar, dan vraag ik: Mag 't? ...en kus ik haar…

Achter de ramen van dat witte gebouw, dicht tegen de snelweg, de A20 aan, liggen een man, een kind, een moeder of vrouw, zachtjes te helen of anders dood te gaan Rondom de ramen van dat witte gebouw, spant de ketting van zelfzucht zich strakker aan, gaat voorbij aan tranen van vreugde en rouw, die in de ramen helder weerspiegeld staan Onder…

Het dorp verlaten, de vuurtoren voorbij, onder het fietsen kruipt het water langszij, wind heb ik tegen, strijdvaardig bij vlagen, nog rode daken in regen vervagen Tegen de schemer sla ik zomaar rechtsaf, voor het bereiken van 't Drenkelingengraf, het Pad van Twintig, van duizenden schelpen, die, licht gebroken, mijn peinzingen stelpen…

Die man, die kon 't vertellen, dienaar van het heilig woord, met wetenschap had hij niets te stellen, schoof 't luchtig overboord "Wie kan immers de sterren tellen?", stamelde hij, door eerbied gesmoord, en blies nog wat van die zeepbellen die de schaapkens al eerder hadden gehoord 't Was genoeg om hem te overtuigen van het bestaan…