En jij die daar eens was, zag jij door die onbewuste tuinen nog de engel met de sleutel, terwijl de wateren reeds je lippen kusten? en welk verlies is het dat geneest van dat verboden park, de zalig aangeharkte, eeuwige zondag van Avereest?…
duizend mooie woorden
zweven door mijn hoofd
maar mijn lippen volgen niet
want jij hebt me verdoofd
verdoofd door al je liefde
de stem van het verlangen
de warmte die je hart me schenkt
jouw streling op mijn wangen
ik wil je zoveel zeggen
maar ik krijg het er niet uit
en als ik toch probeer
gaan kriebels door mijn huid…
0
Bezig met laden