Alle inzendingen van Bianca

Opnieuw een column van mijn twinny Bianca. Veel leesplezier! Ik kijk naar buiten, het zonnetje schijnt, een mooie blauwe lucht met hier en daar een wit wolkje en de thermometer geeft aan dat het 12 graden is buiten. Op tafel staat een bak met hyacinten die een heerlijke geur door het huis verspreiden en ik heb een gevoel van binnen dat ik niet zo…

Omdat ik niet in de gelegenheid ben zelf een column te schrijven, deze keer opnieuw eentje van mijn vriendin Bianca. Veel leesplezier! De decembermaand is weer voorbij. Sinterklaas is weer terug naar Spanje, de boom ligt weer in de doos op zolder en er is weer voor een vermogen aan vuurwerk de lucht in geschoten. Na alle eet– en drinkpartijen…

Aangezien ik zo af en toe nog wel eens rare dingen meemaak in dat leventje van mij probeer ik één keer in de zoveel tijd tot rust te komen door een meditatie-cd op te zetten. Dat is zo’n cd met rustgevende klanken van waterval tot panfluit zeg maar. Dus, als het me weer eens tot het spreekwoordelijke hier zit, pak ik mijn laptopje en ga op zoek naar…

Omdat ze de meest geweldige, maffe dingen beleeft, ze goed kan schrijven en omdat ze een superlief én dierbaar vriendinnetje van mij is, introduceer ik Bianca deze week als gastcolumniste. Voor een volledig voorstellingsvermogen: het onderstaande speelt zich af in haar woonplaats Amsterdam. Heel veel leesplezier! Boodschappen doen, ik heb een poosje…

Waar het in de sport gaat om het winnen, gaat het in de muziek om het gelijke spel.…

het patroon dat zich herhaalt door emoties wordt bepaald in stand gehouden heel bewust telkens weer door pijn gekust je koestert je laat anders inmmers voelt het als verraad onvoltooide rouw al is het maar voor even daarna kun je weer verder met je leven…

wie heeft niet een verleden dat ons parten speelt angst die altijd wel een oorsprong vindt moeten dan echt alle wonden zijn geheeld voordat we weer kunnen vertrouwen als een kind? waarom gewoon niet durven geloven wat je ogen en je lichaam mij beloven wetend dat woorden niet méér betekenis krijgen volsta jij met veelzeggend zwijgen omdat…

ik hou je in mijn armen en kijk je rustig aan je bent er nog maar net en moet nu alweer gaan de verdoving tegen mijn pijn verdooft ook mijn verdriet ik wil wel reageren maar huilen kan ik niet de tijd die glijdt voorbij ik bewonder je...en wacht je ademhaling wordt steeds minder je kunt het niet op eigen kracht hoe zou…

Vaderdag doet dit jaar zo'n pijn het voelt zo rot om voor het eerst geen kind meer van een vader te zijn Pappa, juist vandaag mis ik jou het meest terwijl vaderdag voor ons nooit iets heel bijzonders is geweest Net of ik vandaag ineens duidelijk zag: voor mij is het nooit meer vaderdag.........…

Ik zoek je in de wolken in de lucht, in elk vlaagje wind, in elke zucht in de sterren die 's nachts aan de hemel staan in de vlindertjes die fladderend langs me heen gaan Je bent er niet meer, maar nog steeds om me heen waar ben je toch wist ik maar waarheen toch is er een ding dat me zekerheid geeft en dat is dat je in mijn hart verder leeft…

ik hou van jou... is niet wat ik wil zeggen deze woorden schieten tekort de kracht van onze liefde valt niet uit te leggen ik hou van jou... het is veel meer dan dat verdrinkend in zeegroene ogen door liefde sprakeloos omarmd meer betekenis dan het ooit had ik hou van jou... maar als ik ze toch zeg deze woorden schieten tekort…

op zoek naar mezelf, grenzen verleggend al balancerend op het dunne koord voortdurend de lat steeds hoger leggend wordt vanwege mijn grote haast steeds mijn wiebelig evenwicht verstoord en stap ik er elke keer weer naast op zoek naar mezelf, een ideaalbeeld creeërend heb ik de eerste helft al achter de rug ondertussen af en toe mezelf…

eens dansten wij volkomen onverwacht in de buurt van de vulkaan er in het minst niet op bedacht dat het zo snel zou gaan we dansten verder, bedachtzaam en alert rekenend met smeulend vuur dat het niet aangewakkerd werd nog vóór het eerste uur je toonde mij je kwetsbaarheid je lach, je traan, je raakte wat je gaf me liefde, rust en tijd…

geluk niet langer plaatsgebonden de oorsprong in mijzelf en haar weg in liefde gevonden vol vertrouwen...grenzeloos jij bent liefde...mijn veilige thuis want liefde is thuiskomen...eindeloos…

Waarom is het zo gegaan Waarom Moest het zo gebeuren Zo had alles Nooit mogen gebeuren Niemant kan me troosten Zelfs niet nu Behalfe u Er rollen weer tranen Over mijn wangen Konden we nog maar een keer Met elkaar lachen Ik zit nog steets Op u te wachten Ik krijg u niet Uit mijn gedachten Want ik denk nog steets Elke dag aan u Ik zou…

Ik wou dat ik kon spreken Kon spreken in de stilte In de stilte die over mij heerst Niet langer lijden door het verleden Niet langer daar die stilte Niet langer een ander De stilte die heerst over mij De stilte moet weg, hopelijk ben ik dan weer vrij Vrij om mezelf te zijn Gelukkig en blij...…

Die verschrikkelijke pijn heb je jaren met je meegedragen. Nooit heeft men jou horen klagen. Je hebt zoveel meer gevoeld dan je liet merken. Al die zorgen heb je alleen moeten verwerken. Onze ogen gooide je vol met zand. Dat je stervende was, wist niemand... Je wou hem niet achterlaten. Maar je moest het leven wel loslaten. Deze verschrikkelijke…

Onderhandelingen verlopen over het algemeen beter wanneer de onderhandelaars beseffen dat het om de knikkers gaat in plaats van om het spel.…

Ik had jullie nodig Maar toen was ik overbodig Door jullie verdriet zagen jullie mij niet Altijd waren jullie bezig met haar zij had problemen, jullie hadden het zwaar iedere ruzie, elk woord Ik heb het allemaal ook gehoord! Iedere keer dat ze wegliep dachten jullie dat ik gewoon sliep. Iedere keer dat jullie tegen elkaar zeiden…

Ik weet niet meer wie ik ben. Misschien dat ik mezelf niet eens meer herken. Die jaren zijn allang verleden tijd. Ik wil niet nog een keer zo’n strijd. Deze gevoelens doen me nu nog meer pijn. Opnieuw voel ik me alleen en klein. M’n leven opgepakt na een tijd stil te hebben gestaan. Ik wil dit niet nog een keer, ik wil gewoon doorgaan. Steeds…

In jou zie ik mijzelf, mijn moeder en alle vrouwen die ik ooit kende We hadden beide lief we huilden beide zoute tranen We klaagden af en toe en waren eenzaam in onzelf De leegte die wij voelen is voor een man niet te begrijpen Rationeel zijn we niet wie we emotioneel zijn Zij voelt, wat jij voelt, wat ik voel Zij is, wie jij bent, wie…

Ik verlang naar het land van mijn voorvaders naar de stille kracht van de natuur Deze lokroep die klinkt vanuit mijn ziel maakt leven in het westen zo zuur Als een slaaf voel ik mij gevangen Als creool voel ik mij beroofd Als vrouw voel ik mij verkracht Als mens voel ik mij verdoofd Ik ben hongerig naar het onbekende naar iets wat nooit meer…

Ik wordt langzaam gek, langzaam slip ik door m'n vingers heen, Er is geen stoppen meer aan, kom me helpen alsjeblieft. Ik kan niet meer... Ik ben zo moe, moe van het gevoel alles te moeten doen, alles te moeten zijn Ik kan niet meer. Ik ga nu slapen en wordt wel weer een keer wakker gemaakt. Door eenzelfde persoon, die me begrijpt…