Vele mensen plegen afbrekende kritiek, alleen om niet onwetend te schijnen; zij weten niet dat een zacht oordeel het teken is der hoogste ontwikkeling en geestesbeschaving.…
Kijk naar wat we geworden zijn
Jij een losgeslagen kind
ik een verbitterde oude vrijster
Jij eeuwig op zoek naar je identiteit
die je steeds denkt te vinden
maar die nooit de ware is
Ik zit vol wrok
keer op keer
mijn wonden te tellen
Ze schoon te likken
maar het vuil van jaren en jaren
komt eruit
Kijk naar wat we geworden zijn…
Hoe kan alles zo hetzelfde zijn
maar toch zo anders
Al onze spullen op hun plek
Ons huis nog hetzelfde
Het leven draait door
maar staat toch stil
Jouw bedje op zijn plaats
maar zonder jou
Jij maakte het compleet
Nu is alles stuk…
In het grauwe licht
van deze februari morgen
knipper ik mijn tranen weg
Of was het toch de wind?
Nog steeds word ik overmand
door het verdriet van jouw sterven
De leegte
die toch eeuwig bleek
Als een angstig hert
zit het verdriet verborgen
in de donkerste uithoeken
van mijn hart
Komt soms galopperend tevoorschijn
om afgeschrikt door…
Alsof ik een kater heb
Zo voel ik mij deze morgen
Niet bitter, niet boos
eerder blanco
Even niets voelen
Ik zit in het oog van een storm
die nog lang niet voorbij is
Die een leven lang duurt…
Gister zo bedreigend
Morgen zo beangstigend
Vandaag zo onzeker
Om morgen niet meer bang te zijn
Moet ik de strijd aan met gisteren
Vandaag nog, zeker vandaag…