Alle inzendingen van Catherine

De ongewilde getuige van een seksuele handeling zal, als hij zich niet geroepen voelt mee te doen, in ieder geval zó in verlegenheid zijn gebracht door zijn eigen driften dat hij het niet laat blijken en zedig afstand houdt.…

Dit begint godbetert op het lijden van Jezus Christus te lijken. Met jou in de rol van Judas natuurlijk. Ik draag het kruis, en de doornenkroon bloedt in mijn haar en over mijn gezicht. En de dag dat je weggaat is de dag van de kruisiging. Is dat mijn lot? Dan zul je geslaagd zijn in je rituele moord.…

Soms kan een ingreep het beste zonder verdoving geschieden, kort en goed, geen druppel bloed, de rotte plek eruit in een handomdraai. Soms slaan de wreedste woorden in als kogels. Soms zijn de wreedste woorden het genadigst.…

De dagen die ik somber was die tel ik niet die doen niet mee in de droge diepte van mijn ziel kansloos te overleven liggen lijf en leden niet meer aan wie ze toebehoort de dag vindt zijn bestaan terug wanneer het duister is een schone kans te breken naar het licht het hoofd vol leegte ingevuld en uitgedaan van opgedroogde tranen…

niets is zo donker als de doorwaakte nacht waarin kolkende gedachten beuken tegen de starre onverbiddelijkheid van de ontgoocheling niets is zo stil als de vraag zonder repliek niets is zo diep als de valkuil van beschaamd vertrouwen maar als aan de einder het licht ontwaakt verbleekt de wanhoop van de nacht een nieuwe dag een…

slijtplekken krassen vloeren als zij kon zou dit huis vertellen hoe…

Het is het kind in mij dat niet bevatten kan hoe het verdoold geraakt is in de tijd ik leef maar ben ik wie ik ben? ik zie een spiegelbeeld dat ik niet langer kan verdragen het kind in mij spreekt al zo lang een taal van onbehagen gevangen in de kerker van het niet-begrijpen hoe weet ik wie ik ben als ik mijzelf niet eens herken?…

Diep in mij verbergt mijn ziel zich, zo intens bedroefd om wat ik voel gevangen onder lagen van verweer en pijn gestadig schraap ik laag voor laag steeds dichterbij laat me je vinden ik zal je planten in mijn tuin beschutting geven tegen stormen ik heb je nodig zodat, als ik weer ronddwaal in een doolhof van ontreddering,…

Het huis waar ik als kind zoveel beleefde, mijn thuis, heb ik vandaag voor 't laatst bezocht de kamer, waar door het eentonig tikken van de klok de stilte stiller leek en ik verscholen onder het bureau mijn droomverhalen speelde, kent de rust niet meer de zolder, waar de diepe kast mijn schuilplaats was, laat ik mijn angsten na…

Diep in mij verbergt mijn ziel zich, zo intens bedroefd om wat ik voel gevangen onder lagen van verweer en pijn gestadig schraap ik laag voor laag steeds dichterbij laat me je vinden ik zal je planten in mijn tuin beschutting geven tegen stormen ik heb je nodig zodat, als ik weer ronddwaal in een doolhof van ontreddering,…

Wie met beide benen op de grond staat, komt niet vooruit.…