Alle inzendingen van Cees+van+der+Pol

Mijn vader, meester van een magazijn, maar slecht betaald - Zelf kunstgebit bij Evipan:” in één dag nieuwe tanden” Ik droeg nog melkgebit toen ik hem, bloedend opgehaald, ontbijten zag: gedoopt beschuit en tanden in zijn handen. Zo’n oorlog had toch diepe wonden nagelaten Een tandarts was voor rijken, en dus niet voor mij Daarom vulde op…

De schaamte van mijn jeugd waren gedragen schoenen. Ik moest soms wachten van de juf - tot na de les. De hakken onder ‘t zand, bruin leer nog op te boenen. Mijn vader was heel arm en ik was amper zes. In de derde dropte dezelfde juf versleten kleren. Ze zei het “lekker hard” onder een rekensom. Mijn pov’re pa was arm, maar ik kon prima leren…

- Vlaardingen revisited- Onder de eeuwig wakende vlam van Pernis en de altijd penitrerende stank van de Shell stond aan de havenkade van de visserstad het lage huurhuis van mijn geboortegolf. De echte Vlaardinger herkent het wel. De geur van rotting onder uit het kruipluik waarin mijn vader liggend op zijn hangbuik 's winters zijn laatste…

Mijn vingers vast in Maartjes mouw en hand gestoken samen op weg naar het kleine kinderpaviljoen. Ik wist niet zeker wat zo'n ziekenhuis ging doen en had het nakend onheil gisteren pas geroken. De voorhuid is te nauw, zei dokter Slager tot mijn zus. Mijn moeder lag te bed met vage vrouwenklachten zij lachte schalks…

Ik kon als kleuter Kees geen korstjes kauwen en kreeg de krengen zelden door mijn keel Mijn moeder was zo'n vrouw als vele vrouwen, raapte ze van de grond en zei in vredesnaam nooit veel. De dokter vond amandelen wel lekker pellen Ik was een jaar of vier, en onschuld was zo groot En voor mijn slokdarm zwollen de gezwellen Als dat zo doorging…

Mijn eerste meid was paaps, moest zoenen biechten bij de pater En ik kon bij hervormde Kees op schoot. Met roomse vrouwen wordt het nooit wat, jongen, zei hij later Altijd op vrijdag vis, dat wordt gewoon je dood. Maria was wel mooi, maar bleef een roomse donder Haar eigen vader zag me ook niet graag in huis Dus dwong hij vrijen af in 't…

terwijl mijn klas geduldig lijdt en geur van tienerzweet verspreidt kijk ik weemoedig naar de meid die opstelschrijvend jeugd verslijt terwijl haar borsten heel benauwd steun zoeken aan het harde hout kijkt ze plots op ze zucht en vrouwt waarna ze verder brouwt en klauwt ze zomert in de zotheid van het leven terwijl het wintert in mijn…

De sluipmoord draagt de naam dementie het ongewenst bezoek heet Bechterew je morst weer melk een blik vraagt om clementie en van mijn komst heb je het minst besef mistflarden taal ze vluchten uit je mond eerst zeg je zoon daarna ben ik mijnheer rusteloos reist het oog de kamer rond stoot op de foto zo zijn we er niet meer Drie maanden rust…

De kamer is vol schuivende geluiden Mijnheer de Bruin lobbyt luid om hulp. Zuster Sonja rolt zijn rijstoel op het zuiden en rukt zijn handen van zijn goor geworden gulp. Mevrouw de Winter bibbert met de koffie: ze heeft haar Parkinson weer op bezoek en kleinzoon Theo wil geen vlekken op zijn kloffie Een bronzen plak verstoort haar grijs gewassen…

Het leven afgesloten maar de kist nog open wacht ons gezin op wat er komen gaat. we loten: wie zal er naast het lijk meelopen? Juist mij treft weer het lot dat ik zo haat. Want bij een open kist de taal der liefde spreken doet niemand en wat verder dan het obligaat "ze is nog steeds dezelfde" blijven steken dat is wat ik in deze rituelen…

De stank van ochtendpis staat altijd tegen. Incontinentie heet zo fraai haar kwaal. Ik kan de vel geworden kont niet vegen. De zuster doet het als ik koffie haal. Wat vlekken op haar borsten vastgezogen veeg ik vlug weg zij het met harde hand. In geen gebaar toon ik haar mededogen. Verbroken is de ooit zo hechte band. Intussen kijkt mijn…

Achterberg ik kan zijn code nu wel dromen ik roep zijn gasfitter balorig in de les 6 vwo ziet hem liever gaan dan komen is dit verhaal ab ovo of in medias res beatrijs ik ken haar kloostercel van buiten ik roep haar minnaar aan onder de eglantier 4 vwo slaat melig aan het muiten vergalt al twee rapporten lang mijn lesplezier ik ben het lijdend…