Alle inzendingen van Charlotte

Wie het laatst lacht, denkt het traagst.…

Mama vraagt: 'Hoe laat komt je vader?' 'Je bedoelt je ex-man? Van wie je ooit zoveel hebt gehouden? Om vier uur.' 'Dan kom ik om vijf uur. Zorg je dat hij dan weg is?' Ik zeg ja, maar ik denk nee. Zodra mama opgehangen heeft, bel ik papa en zeg dat het mij goed uit zou komen als hij om vijf uur kwam.…

Vechten om een doel. Vechten om een wil. Elke dag vechten. Elke dag zo stil. Alsof het niet lukt, lukt wat ik doe. Ik voel me zo verschrikkelijk moe. Vluchten voor de mensen. Vluchten voor mezelf. Dat wil ik nooit wensen. Hoe is het om echt te leven? Jezelf te zijn en te zien? Langzaam breekt het af. Zo pijnlijk, bovendien. Zal ik ooit…

Koert is een enorme macho, als er vreemden op bezoek komen voelt hij meteen of ze op hem neerkijken.…

Vallende sterren 't zijn maar gloeiende stenen toch doe ik een wens…

Zie daar de wilgen vrolijk wiegend in de wind daar!in de verte!…

Oorlog, je weet niet wat je ziet, je droomt van leven maar dat heb je niet. De zon die huilt de lucht is grauw Mensen leven in de kou Het stond pas weer in de krant er was een aanslag in dat land Oorlog, je weet niet wat je ziet Je droomt van leven maar dat heb je niet. De zon die huilt de lucht is grauw mensen leven in de kou.…

Liefst hult zich de hals van een dansende vrouw in hagelwit zwanenbont (indien geen boa van struis of constrictor voorhanden). Niet dat de arm van de man ontoereikend zou zijn in de kou, maar zie: wie wil dansen, doet dat niet op molières. Het sneeuwt in Rusland van negentienhonderdentoen: zwaanziek slingert zich eentje een zwanennek…

Ik wil je bedanken voor je liefde voor je liefde en nog voor veel meer maar ik kan het je niet zeggen want dan schieten me woorden te kort ik zou je zomaar willen zoenen gewoon omdat ik me zo voel en vandaag de dag kan ik je zeggen wat ik voor je voel de vogels fluiten naar je toe de wind die blaast alleen naar jou en ik word warm van binnen…

Waartoe zijn wij op aarde? Om een passend rokje te dragen en er weer uit te stappen als de tijd daar is.…

Alleen maar ruzie alleen maar woede En de schuldige ben ik Alleen maar schreeuwen alleen maar tranen En de schuldige ben ik Al mijn gevoel al mijn verdriet Ik kan daar niet mee leven het enige wat ik kan doen Is mijn leven ervoor geven.…

Opvallend hoe we samen vormen alsof het zo gemaakt is alsof het zo zou horen Opvallend hoe jouw lichaam aansluit op het mijne Hoe we steeds opnieuw elkaar weer kunnen vinden Hoe jij mijn verlangens kent en ze bevredigt simpel door mij te geven wat ik wil met je eigen lichaam en je eigen geest Opvallend hoe onbegrijpelijk dit…