Wit, zacht en stil, terwijl alles op nieuw leven wijst.
De nacht als een stille moordenaar.
Een zon die naar binnen schijnt.
Niets beweegt, de dood zwijgt.…
Zacht strelende zonnestralen,
liefdevolle adem van de wind,
de aarde opent haar schoot.
De ogen half dichtgeknepen,
het lichaam nog nat en onwennig,
een nieuw leven koestert zich.…
Vlug, klein, steeds in beweging,
rusteloos en toch gestuurd
een oerkracht stuwt hen voort.
Overleving en saamhorigheid,
met zo velen één groot lichaam
tot het ongekende in staat.…
Hunkerend naar water, verschrompelde wortels.
Eén uitbundige bloem, met alle kracht geboren.
Hitte, zwart geblakerde stenen.
Zoemend een bezoeker, snel vluchtend in oneindigheid.…
Lege ogen, starend naar niets,
een mond schreeuwend, zonder geluid.
Een vogel vliegt op, even geruis,
verder niets, alleen de wind.
Een lichaam bijna onherkenbaar, half begraven.
Aarde die roept om vergeving voor zoveel leed.…