Alle inzendingen van Christine+de+Kievit

Geloven in de toekomst Geloven in de tijd Woorden uit de fantasie Verwekt door werkelijkheid Geloven in het heden Geloven dat je leeft Gedachten uit de fantasie Die werkelijkheid omgeeft. Maar wat moet je geloven? Hoe vindt je werkelijkheid? En wat zijn dan die woorden Waarmee hij jou bevrijdt? Toch zal je eens geloven Geeft Hij…

Met zwarte ogen Verdrink ik in een radeloze kolk En die greep Die verstikkende hand Sluit zich nauwer Totdat het Net op tijd Licht wordt En de schim vervaagt Mij ademloos achterlaat Met de overheersende vraag “Wanneer komt Hij terug??” De vraag herhaalt zich En de hand blijft komen Laat me vrij Ik kan dit niet alleen Ik heb Iemand…

Je hebt me gevangen Opgevangen Ik verdronk in je ogen Maar jouw armen hielden me vast En lieten me de werkelijkheid Geloven Jouw stevige greep Fluisterde “Jij bent van mij” En ik dronk uit je ogen Tot deze me vingen En me hetzelfde vertelden…

Die tijd was ondenkbaar Die oorlog zo hard verwonding voor eeuwig Je leven verzwart. Je ogen vergiftigd Eens waren ze blauw Het doet me zo’n pijn als ik terugdenk aan jou De hoop was verloren 't verdriet was te groot ik moest je zien sterven aan die ondenkbare dood!…

Je spreekt met minder woorden onduidelijk en verward Toch kan ik je begrijpen want jij spreekt met je hart Vol vuur maar ook in eenvoud geloof je ‘t als een kind Je luistert naar je Redder je zoekt niet maar je vindt Geloven lijkt zo simpel indrukwekkend, vol van hoop En ieder mag het horen van je redding, van je doop Je schreeuwt…

ik zie je staan bleek en verward je mompelt een woord maar ik kan je niet horen je kijkt me aan met zoveel pijn je opent je mond maar er komt nog geen geluid je draait je om je lichaam schokt ik weet dat je denkt: zij zal het ook niet snappen glazen wand ik kan je zien ik wil je helpen maar ‘k mag niet binnenkomen…