Alle inzendingen van Dennis+Oosterbaan

Ik leef in een vervlogen tijd Tussen ingemetselde dromen De muren ademen eenzaamheid Moeilijkste blijft nog het thuiskomen Was het ooit een plek van zekerheid Gebouwd voor gedeeld geluk Met toekomst en zorgeloosheid Is het nu vergaan tot slechts ondragelijk Elke kamer ingericht met oude idealen Kleuren en geuren nog steeds herkenbaar Elke…

Eindelijk daar gekomen De plek van al die dromen Geslaagd met al mijn doelen De rust zou ik nu moeten voelen Maar wat is nu eigenlijk behaald Voel me des te meer verdwaald Vergeten en verdwaasd Door mijn jeugd heen geraasd De droom heeft nooit verteld Behalve over het grote geld Wat te doen als je de top bereikt En dan eens achterom kijkt…

Ondanks liefde overtuigend was erkenning niet gegund met vooroordeel zachtjes stillend al was zij het stomme rund Nu rest alleen nog leugens en stiekem achterbaks wat men niet kan zien zal er ook niet zijn niet nu, dus ook niet straks Slechts wetend van het bestaan zullen zij haar nimmer begrijpen zij laat hen dan ook in hun waan dat…

Zwart landschap raast voorbij op weg, om het weg zijn elke kilometer meer Verder weg eind is niet te zien slechts witte strepen begeleiden mijn weg Eind is wat ik bepaal ver genoeg of nog meer waar vind ik rust of is dit Op weg zijn is dit de rust Voorbij razend Alleen zien Verder gaan op weg zijn mezelf zijn…

Zwart landschap raast voorbij op wegen, om het weg zijn elke kilometer meer Verder weg eind is niet te zien slechts witte strepen begeleiden mijn weg Eind is wat ik bepaal ver genoeg of nog meer waar vind ik rust of is dit Op weg zijn is dit de rust Voorbij razend Alleen zien Verder gaan op weg zijn mezelf zijn…

Ik had ooit op mijn terras Een prachtige klimop staan Altijd groen, alsof het zomer was Jaren heeft het doorstaan Elk jaar op dezelfde tijd Een prachtige bloesem tonend Groeiend met in zijn eigenzinnigheid Onbetwist springlevend Elk blaadje nieuw geboren Groeiend onvermoeid en veelbelovend Geen enkel onkruid kon het smoren Ogenschijnlijk…

In mijn leven snel gekomen Door mijn leugens snel gegaan Eerst mocht ik van je dromen Nu slechts nog maar een waan Niet wetend wat te vinden Het verhaal is nog niet uit Angstig om ons weer te binden Slechts twee stemmen, zonder besluit De laatste bladzijde nog onbeschreven Alleen de toekomst mag die weten De pijn is nog niet vergeven…

Geen wolkje aan de lucht Ik wist het, dit is geluk Geen ruimte voor twijfelzucht 't leven simpel en gezamenlijk Toch verscheen mijn donderwolk Alle vallen sloegen dicht Alles verdwenen in een draaikolk Alles verdreven, al mijn licht Een tijdje daar gezeten Lang gelopen, diep gegaan Gestaag mijn wezen te vergeten Verlangend naar hiervandaan…

Wachtend tussen nerveuze deuren Een drang om je terug te sleuren Terug in ons groeiend samenleven Niet voor een weekend, niet voor heel even Kijkend naar die vervloekte tijd Alsmaar terugkerend afscheid Vluchtige woorden, indringende blikken Simpele woorden doen ons beide slikken Een mooi weekend is alweer vervlogen We kijken voortdurend…

Ben vandaag dichtbij geweest Heb het bijna werkelijk gedaan Stil en onbevreesd Met verstand of in een waan Koud metaal tegen mijn hoofd Een trillende hand Ook al had ik het beloofd Zo verlangend naar de overkant Alles al gereed Een centimeter nog te gaan Geladen met doodszweet Wel of niet doorgaan Vragen flitsen door mij heen Toch…

In twijfel over elkaar samen niet meer op één lijn De zekerheid breekbaar met groeiende hartenpijn Levend langs elkaar heen steeds meer verschillend De liefde viel uiteen met ruzies opeenvolgend Een oplossing onbereikbaar een ultimatum onbewust gesteld De zekerheid werd buigbaar onze dagen leken geteld Ineens zomaar een avond iets…

Ik kijk in je ogen Voel je warmte waarmee je me zekerheid geeft en me laat weten Je bent er voor mij Een gevoel van rust in mijn gedachte met dromen over ons samenzijn Je lacht naar me, een diepe zucht tegen me aan Door een volledig gevoel van tevredenheid We drukken onze lichamen stevig tegen elkaar, een fluisterend…

Als het leven simpel was Onbetwistbaar als een kompas Als alle angst plots zou afnemen Zonder vragen of problemen Als het leven puur kon zijn Geen verdriet of hartepijn Als tijd zou veranderen in eeuwigheid Kunnen leven in onbezorgdheid Zou je dan nog gevoelens beleven Levend in een groot stilleven Je zou niemand nodig hebben Niemand…

Ik kijk in je ogen Voel je warmte waarmee je me zekerheid geeft en me laat weten Je bent er voor mij Een gevoel van rust in mijn gedachte met dromen over ons samenzijn Je lacht naar me, een diepe zucht tegen me aan Door een volledig gevoel van tevredenheid We drukken onze lichamen stevig tegen elkaar, een fluisterend "ik hou…

Zag laatst ineens een foto van jou Dacht nog, waarom gebeurt mij dit nou Probeerde toch terug te denken Even de verloren liefde overdenken Keek diep in je ogen Wat had mijn hart toch zo bewogen Maar er schoot me niets te binnen Wist niet eens waar te beginnen Het verleden heeft geen zin De herinneringen evenmin Dit meisje ken ik niet…

Wat als... Je de zin niet meer ziet van het geven Niet meer weet wat nog te doen in dit leven Wat dan? Wat als... Je de waarde niet ziet van het ontvangen Geen zin meer hebt nog iets te verlangen Wat dan? Wat als... Je nog maar één strohalm hebt die je een reden geeft Je enige verantwoording dat je vandaag nog leeft Wat dan?…