Zee ruist groter
als zij ogen sluit
donder... dondert harder
in sobere stilte
van
inktzwarte nacht.
Elke golfbeweging
dat tracht
haar geest
te wiegen... te sussen
slechts
fracties van waken.
De kreet der wanhoop
ebt langzaam in rondingen
van woeste razenij.
Ze is sterk... de merrie van de nacht!
Klok pendelt
tegen uren in en…
Innerlijk berust
ik in gevecht
van geloven
door overtuigende woorden.
Maar de dwaze glimlach
mag worden in geruild
met ingang van nu
het heden!
Jij proeft
mijn tranen niet
voelt niet...
kent slechts de illusie
die mij nu wurgend
het moeras in trekt!
Zal jij aan de oever staan...
me hand toe reiken...
als ik het niet meer red?
Denken…
Passionele zwoele
zonnestralen
sidderen de twinkelende
ster
langs hese stemmen
lonkende ogen
brengt de zon
zijn ster tot een hoogte.
Strelende verlangens en beiden tot het doel
wandelend door het heelal
tot elke ontmoeting
verbonden aan elkaar.
jij zon
ik ster
en met armen geheven
ontvangend liefdesspel beleven
en de aarde zucht…
Ik zou je zoveel willen zeggen
zet het liefdevol hier neer
Valt nu niets meer uit te leggen
je kwijt zijn dat doet eeuwig zeer.
Geloof me al had ik toen geen woorden
denk niet dat jij het begrijpen zou
Ben een deel van mijzelf verloren
lieve man ik hield zoveel van jou
Ik ben nu wie ik ben geworden
en met een deel van jou zal ik het doen…
Vinger toppen
volgen
haar rondingen
Adem warmt
haar hals.
Opgewonden
harten
voeden elkaar in de nacht.
Maanlicht
tilt schaduw
van elke beweging
en zet ze zwart
tegen het behang.
Zoete uren vol zuchten
haar mond
kust elk
liefkozend woord
en geen plek
blijft
onberoerd.
Balancerend
zachtjes deinend
tot het eind
op liefdeskoord…
Ziel bundelt tranen
zonder
wortels wankel
strompelend door
kreupelhout
gesprokkeld.
Slechts
zoekend naar
die ene
houvast
Al langer
dan geweten
hield ik
vast
aan jou.…
Mag ik je
nog heel even aanschouwen
Wiegen met
droeve ogen dicht.
Wimpers
toegeslagen
wat kristal fonkelt van beelden
als ik nat naar het leven
knipoog van intens verdriet.
Zacht
beroer ik
lippen
met vingertoppen
en elk plekje
dat ik liefheb.
Open slaande kijkers
zijn niet nodig
alleen
mijn hart
dat nog zo vol klopt voor jou.
Ik…
Jij kleurt
mijn
blik wereld
blauw.
Schraal
troost
je kristal
tot weergaloze glans.
Zoet zonlicht
speelt
goudgeel
door je haar
en
ademloos blijf ik hangen
bij jouw ogen
prevel lispelende
klanken
vul mijn lucht
volmaakt
Zodat ik met
hartenkloppen
jouw naam
in duister
kan laten schijnen
tegen schemering
als maanlicht
zakt
en…