Alle inzendingen van Edgar+du+Perron

De eerste zin van een goed boek draagt het hele boek al in zich, zoals een gen alle karaktereigenschappen van de mens die eruit voorkomt, al in zich draagt.…

Dit wordt door iedereen de nieuwe lent geheten, deze bezuiniging van elektriciteit.…

Hoop loert altijd. Hij ging volkomen onder in de onbeduidendheid van een geliefde vrouw.…

Wij schuiven 't venster op: een zucht brengt aan 't getjirp van héle kleine vogels op de daken.…

Heb je er enig besef van hoe de lichtreclames op ons inwerken, hoe ze ons kunnen beletten om bij voorbeeld de maan te voelen?…

Mijn god, mijnheer, waarom? Waarom zou men van de strijd des dichters met al wat u maar wilt – met zichzelf, met zijn onderwerp, met de materie – geen getuige zijn? Uw dichter die boven zijn onderwerp staat, gaat mij niet aan; als ik hem niet zie, kan ik hem ook niet voelen; en de stem die over het onderwerp heen hijgt, zoals maar al te dikwijls in…

Wij leven 't heerlijkst in ons verst verleden.…

Wij leven 't heerlijkst in ons vérst verleden: de rand van het domein van ons geheugen, de leugen van de kindertijd, de leugen van wat wij zouden doen en nimmer deden. Tijd van tinnen soldaatjes en gebeden, van moeder's nachtzoen en parfums in vleugen, zuiverste bron van weemoed en verheugen verwondering en teerste vriendlikheden…

Het zou bedroevend zijn als men naar een specialist van de nieren ging en zonder nierziekte thuiskwam.…

De dood is niets misschien, het doodgaan alles.…

Wie was zo dwaas dat hij vergat zichzelf, voor anderen, te bedriegen?…

Ik weet alleen zeker dat wanneer ik ooit in hun land terugkom, ik anders, met oneindig meer sympathie en aandacht, tegenover hen zal staan dan ik vroeger deed.…