haar weg was geen pad
niemand zag haar staan
ze was helemaal alleen
ze reisde in haar eigen baan
ze had geen vrienden
de lucht reiste met haar mee
de grond deelde haar gevoelens
maar haar hart zei nog steeds nee
het water was haar oppas
de bomen haar vertrouwen
de beesten haar ziel
om haar leven op te bouwen
maar langzaam werd zij…
en dan
de stilte
na de storm
los licht
scharrelt door je haar
je lach
danst voor mijn ogen
ik lach terug
en zwicht
loop verder
voor altijd
weg van jou
en doe mijn ogen
dicht…
Wat gebeurt er
in je leven
staat in grote lijnen
beschreven
in de palm van je hand
De kronkelige lijnen
ze zeggen iets
Hoe fijner, hoe langer
hoe bochtiger, hoe duidelijker
Bij iedereen is het uniek
net als het leven
Je toekomst is al voorspeld
of je snel een spetter zult vinden
of je eenzaam blijft
of je dement wordt
of je verstand…
gouden strepen
in een donkere nacht
luid gedonder
mijlenver
het alles betekenende gevecht is weer begonnen
tussen het geluid en het licht
het licht flitst er op los
laat zien wat voor moois het kan
het geluid is jaloers
en dondert er dwars doorheen
urenlang gaat dit zo door
maar dan...
als het geluid schor is van het gebulder
als…
0
Bezig met laden