Nog onbevangen in mijzelf weggekropen,
hoor ik de regen dansen met de wind;
ze zijn elkaar wat ál te goed gezind,
als dat maar niet op noodweer uit zal lopen.
Ik draai me om en schurk me als een kind
aan wollen warmte die mij om zal dopen
tot trage slak die vrijelijk mag hopen
op duurzaamheid, de luiheid welgezind.
De wilde paringsdans van…
Die taol, die me as kiendje al
meej de pap is ingegote;
die taol, die as ’n soepel vèl
um m ‘n weze lí geslote,
die taol, worin ik denk en lèèf,
die taol, worin ik dróóm en schrèèf,
daorbè is toch dè Nederlands
op z’n minst ’n bietje twiddehands.
Die taal praat ik slechts doordeweek
al valt er soms wel eens ’n steek
Mèr ’s zondegs praot…
0
Bezig met laden