Alle inzendingen van Frits

Een van Hoppers schrijnendste schilderijen, ook in Keulen aanwezig, is Automat. Een vrouw drinkt ‘s avonds moederziel alleen een kop koffie in een automatiek. ‘Denkt gij dat zij gelukkig is?’ hoorde ik een Vlaamse vrouw aan haar zoontje vragen. Hij haalde zijn schouders op, hij was nog veel te jong om zich met zulke vragen te hoeven bezighouden.…

ADHD kan heel nuttig zijn in beroepen waar je heel snel moet kunnnen schakelen en alert zijn. Onder stand-up comedians vind je relatief veel ADHD'ers.…

Het mag niet zo zijn dat kinderen pilletjes slikken omdat hun omgeving niet adequaat handelt.…

De burokratie waarin we tercht zijn gekomen is schandalig. Makkelijke kinderen kunnen overal terecht, moeilijke worden als een hete aardappel doorgeschoven: van de psychiatrie naar de jeugdzorg en weer terug. Want ja, ze passen niet in een voorgeschreven protocol van 12 sessies.…

Alle karaktereigenschappen hebben risico's en kansen. Een verlegen mens heeft minder kans op verkeersongelukken, maar meer op een angststoornis. Bij een 'novelty seeker' is dat net andersom.…

Tegenwoordig maak je de blits met de meest rooms-katholieke priestersandalen die de paus ooit gedragen heeft - je kunt er zó de biecht in afnemen.…

Absoluut trek ik veel jonge kijkers, maar relatief minder, omdat ook veel ouderen inschakelen. Ze letten alleen op het relatieve cijfer.…

De Turken waren eerst met Wouter blij Maar deze liefde lijkt wat te bekoelen Nu veel studenten zich verraden voelen En demonstreerden tegen ‘die partij’ Want wat er met Armeniërs geschiedde Is voor die Turken echt geen genocide --------------------------------------------------------- In de Volkskrant van 6 okt. staat op pag. 3 de kop: Voor…

Marco van Basten Frits Criens Van Basten, Marco, is een echte heer Die hecht aan Hollands tactische traditie De jonge leider, barstens vol ambitie Zet langzaam weer een winnend elftal neer Hij duldt op zijn terrein geen oppositie Heeft lak aan roem en namen van weleer Zoekt juist met jong talent de ommekeer En geeft de pers zo handenvol…

Eens was ze fier en sterk geweest, je zag het aan haar handen. Maar zoals zelfs het grootste vuur heel langzaam op zal branden, verdween de ongetemde gloed die haar eens begeleidde en bleef slechts de herinnering aan lang vervlogen tijden Dan tilde ze de kind’ren op, weer met diezelfde krachten en drukte ze dicht aan haar borst om pijnen…

Je dicht bij God te weten waar niets je van Hem scheidt, je in Zijn arm te nest’len, van eenzaamheid bevrijd, Zijn liefde te beleven door ’n kinderlach misschien en daarvan te genieten, dat is: de hemel zien! De vogel die gaat zingen in een verkilde nacht, je hart dat weer gaat gloeien terwijl je ’t niet verwacht, een bloem die gaat ontluiken…

Ik blader nog eens in mijn jaarboek. Het lukt haast niet het dicht te slaan. Er zijn als ik bewogen rondkijk veel beelden om bij stil te staan. Zowel de zorgen als de vreugden gaan als een filmband langs mijn oog. ’k Zie naast voorbije wolkenvelden een lichtstraal aan de hemelboog. Kijk, op een maanden oude foto lacht een beminde mij nog…

De troost verraste mij vannacht. Ik trof haar aan terwijl ik sliep. Het was al wekenlang dat’k dacht, dat iemand mij heel zachtjes riep. Maar in een wereld vol lawaai, versta je zulke klanken niet. Pas als het stil vanbinnen wordt, dan lijkt het of de troost dat ziet. Hij keek mij lang doordringend aan, zoals mijn liefste mij aanschouwt…

Er is al zoveel afgevochten en nog gaan mensen rust’loos door elkaar volkomen te vernielen, als ik de vele stemmen hoor. Waar kun je nog de vrede vinden, wie leeft er naar het hoogst gebod: Heb lief uw naaste als uw zelve en allereerst uw Heer en God! Er is al zoveel afgevochten, verdraagzaamheid is nergens in. Wie weet wat ons nog staat…

De kerkhoven liggen vol met mensen die onmisbaar zijn.…

Zonder rel geen debat.…

Vaders navigatie is een feilloos instrument, als je ver op reis gaat en de juiste weg niet kent. Je hoeft nooit te vrezen dat je hopeloos verdwaalt, als je maar goed luistert welke route wordt bepaald. Gaat het net iets anders zoals op de borden staat, moet je soms zelfs keren aan het einde van de straat, volg dan toch de stem maar die…

Ik zou je zo graag willen helpen, maar eigenlijk weet ik niet hoe. Misschien door eens even te zwijgen, want praten, dat maakt je zo moe. Je hebt me nog laatst, toen ik belde, je vragen en zorgen gezegd en zonder het antwoord te weten heb ’k stil weer de hoorn neergelegd. Ik zou je zo graag willen helpen, iets dragen van al je verdriet.…

In dat kleine winkeltje twee versleten treetjes dalen en voor een bedroefde ziel eventjes wat liefde halen. ’t Winkeltje staat overvol, er is echt een ruime keuze. Om te vinden wat je zoekt kun je rustig volop neuzen. Kijk, hier is een vak met troost en daarnaast ligt mededogen, onsjes warmte en begrip zijn al keurig afgewogen. Vader zegt…

Op het standbeeld aan het einde van de boulevard richtte je me op. En hoewel de lampen schenen zei je dat geen mens ons zag. Het zou kunnen dat er waren. Tentdoek maakte het lantaarnlicht tot strepen op je lijf, ze bewogen mee en los op je tijgervel en vielen af als we het terras weer zochten. Vrienden van je in dromerige zalen vol…

Zoenen doe je bij een aankomst, maar ook weer als je vertrekt, want ik heb nog nooit ervaren, dat een zoen wordt geplaybackt.…

Wakker worden uit de tentakels van de slaaproes, en de toekomstige dag, de dag die nog voor je ligt, als in een voor de handliggende vanzelfsprekendheid aanvaarden. We doen niets anders, elke dag weer, slapen, en weer wakker worden! Álle zintuigen en ledematen functioneren nog, we gaan ons bed uit, slepen ons naar de douche, we voelen de verlammingen…

Op zekere dag, werd ik geconfronteerd met een zéér agressief manspersoon. Mijn dagelijkse roes, die voornamelijk bestaat uit de grote vraagstukken des levens, en andere triviale beslommeringen, werd ruw onderbroken met de volgende zeer luid uitgesproken mening: 'Het lijkt Godverdomme wel een toeristentram!' Aangezien mijn binnenspiegel op een…

Hij kijkt er toch iets anders tegenaan. Ik zie slechts de familie Jansen, terwijl hij denkt: ’k geef hem nog dertig jaar, mevrouw heeft toch iets minder kansen. Ik denk: wat kijkt mijnheer van Dam toch sip en hij weet: ’t is de tonsillitis. Ik zie de mens en hij daarbij de kwaal, de zwakke darm en de bronchitis. Ik denk: de Bruin heeft zeker…

Zo, eens even rustig zitten op dat bankje in ’t plantsoen, kijken of ik voor een ander die erbij komt iets kan doen. Wellicht naar veel woorden luist’ren met een hart dat openstaat en wat vrede achterlaten als de ander verdergaat. Zo, eens even rustig zitten naast die welgestelde heer. Zou hij soms wat aanspraak zoeken? ’k Zie hem al de…

Het is zo stil geworden, zo angstig om je heen en al je vele zorgen draag je welhaast alleen. Die eens je vrienden waren, daar hoor je niets meer van en vaak vraag je vertwijfeld hoe dit nu zomaar kan. Het is zo stil geworden, want niemand heeft nog zin jouw lang verhaal te lezen en dan vanaf ’t begin, om eens heel goed te luist’ren en…

Ze wandelt in een wereld die niet zo ver meer reikt. Het is een land waar ’t leven steeds dieper van haar wijkt. Ze ziet er nog wel bomen, maar die zijn dor en kaal en soms hoor je haar spreken in ’n onbekende taal. Je hoort als je goed luistert, dat ze in stilte huilt en bij haarzelf vanbinnen voor de gevaren schuilt. Ze is een huis waar…

Ik zou nog zo graag wat liefs willen zeggen, mijn kinderhand blij in vaders hand leggen of stoeien met hem, een spel met hem spelen of stil mijn verdriet en zorg met hem delen. Ik zou nog zo graag een lied met hem zingen of luist’ren naar hem, naar allerlei dingen, wat ik niet begrijp hem vriendelijk vragen, misschien wel zijn last…

Ik heb de zee met haar gevechten, haar brute krachten lang aanschouwd, hoe zij met nietsontziende golven de bange kuststrook heeft benauwd. Ik heb gezien hoe zij vernielde wat haar geweld dorst te weerstaan en toch, na eindeloos geworstel, moest wijken en ten onder gaan. En dagen later zag ik hoe zij in rimpelloze tooi verscheen. Haar woeste…

Geef je maar gewillig over, leg maar al je lasten neer. Je hoeft echt niets meer te vrezen nu je opgaat naar de Heer. Alles kun je achterlaten, je bent vrij van elke druk en na jaren van beproeving smaak je dra het hoogst geluk. Geef je maar gewillig over en leg al je zorgen af. Je kunt onbelast betreden 't hemelrijk dat God je gaf. Wat…