Alle inzendingen van Fy+SiK

Zomaar een plek, waar je jezelf kan zijn Waar zon en wind zich harmonieus verenen En al je zorgen even zijn verdwenen Al lijkt de rust bedriegelijke schijn. De golven breken op de rotsenwand Aan dit Kòrsou heb ik mijn hart verpand…

Ik ben nogal vrijzinnig aangelegd En heb respect voor 'n ander z’n gedachten Over vermeende bovenaardse krachten Wat van de paus toch niet kan zijn gezegd Een vrouwenambt komt niet voor in zijn boeken Wat had de koningin daar dan te zoeken?…

Denkend aan hoe Jezus werd geboren. Nergens plaats meer, daar was slechts een stal. Tekenend voor een wereld van verval. Maar de mensheid is nog niet verloren. Hij kwam om ons de liefde aan te leren voor God en hen die naast en met ons gaan. Zodat we nooit alleen komen te staan, wanneer geluk naar tegenspoed zal keren. Niet als een offer…

Plotseling zie ik je staan Veel groter nu, zoals verwacht Ik hurk bij je neer en kijk je aan Jij kijkt terug en lacht. Maar ik zie geen herkenning meer Ik vraag hoe het met je gaat Je zegt niets, maar je lacht alweer En ik weet me geen raad. Er gaat een film aan me voorbij Aan beelden geen gebrek Zoals je binnen komt bij mij 'k Voel…

Ik droomde dat ik daar toen was, En Hij ook aan mij verscheen. Niet in gedaante, maar in geest. Ik was niet meer alleen. De woorden die hij tot me sprak Klinken me nog steeds na. Ze zijn een leidraad op mijn pad, Waar ik ook ga of sta. Maar één woord blijft me ‘t meeste bij, Het woord dat liefde heet. Dat heeft hij in mijn hart gegrift…

Verslagen, wetend dat je sterven moet. In ‘t ongewisse hoe lang het zal duren. Vastklampend aan elkaar in bange uren. Vanwaar haal je dat laatste beetje moed om toch nog door te gaan, in wetenschap dat je dit alles los zal moeten laten. Dat vechten hier tegen toch niet zal baten. Dan sta je voor die ene grote stap naar gene zijde, waarvan…

Een mereljong is door een kat verwond. Een jonge lijster uit het nest verdreven. Het lot gaf ze een kans te overleven omdat pa merel beide jongen vond in 't provisorisch nest, en hij terstond voor 't eigen jong, ten dode opgeschreven, en voor de lijster - 't was hem om het even -, voldoende voedsel om te voeren vond. Maar toen zijn…

Gestreden maar verloren, want daar waar je door moest gaan, ben je stilaan blijven staan. Balancerend op de rand van gevoel en van verstand. Maar verstand wordt weggezogen door een onvermogen. In vergetelheid beland. Overblijft een binnenkant waar het heden een verleden langzaam binnen is gegleden. Verdwenen naar een achterland.…

Langs de donkere hemel vliegen rad de zwarte, woeste wolken: onweer dreigt. Ik hef mijn hoofd omhoog en ben geneigd te blijven wachten op de eerste spat. Dan flitst een felle bliksemschicht, zodat het grauwe landschap iets sinisters krijgt. 'k Wacht op de donder, maar de hemel zwijgt. Slechts in de verte rommelt later wat. De koppen geven…

Ik denk nog heel vaak aan die ene nacht Waarin je slapend uitgleed in de dood. Een stil gevallen mond, die aanblik bood mij een rust die ik niet had verwacht. Ik pak je hand, het is alsof je lacht: Je weet dat God je in zijn armen sloot. Jouw blind vertrouwen op zijn hulp in nood Heeft hij beloond, daarom ging je zo zacht. Jij hebt je wel…