Je trekt de deken opzij zodat
ik naast je kan liggen
en jou iets kan vertellen
over uiterwaarden
en die brug over de Waal
waar ik overheen ging met de trein.
En dat rivieren mij altijd doen denken
aan andere rivieren in de verte
en boten in de mist
aan andere boten nog verder weg in de mist.
Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles…
Hij is
bijzonder
heel bijzonder
mooi.
Met niets
te vergelijken
alleen: ochtendgloren
boven een blauwe kustlijn
zonlicht tegen
een bergrug, vulkaan.
Hij is
zon
water
rood
bloesem
schaduw.
Nooit vind ik
de juiste woorden.…
Als ik aan je denk, als ik chipolatapudding
eet, bitterkoekjes, gevulde chocolade
en roomsoesjes en vooral slagroomtaart
en ook als wij samen aan tafel zitten
en we drinken dan een glas rode wijn
en ik asperges op mijn bord zie liggen
dan bekruipt mij een gevoel dat ergens
onderin mijn voeten begint, naar boven
tintelt tot aan mijn rok…
Ik dek mijn rechteroog af met
mijn rechterhand
lees Love Letter
en met mijn linkerhand
mijn linkeroog
lees Love Lace
en weet het nu eindelijk zeker.
Op jouw muur staat:
ik hou van je.
Niets blijft liggen in de mist,
geen nevel drijft
voor mijn ogen…
Waar het vandaan komt weet ik niet,
die pijn als ik naar het licht kijk
dat op schaars gebladerte valt.
Nog gisteren hoorde ik klanken
in de kleinste dingen om me heen.
Ze vulden mijn dagen met een bijna
ongekend geluk in zomerse taferelen:
wandelingen langs water, in parken
en overal rozen zelfs slordig in bloei
alsof ze er in overdaad stonden…
0
Bezig met laden