Alle inzendingen van Hans+Dorrestijn

Op leeftijd raken - ook zoiets. Je bukt steeds moeilijker, terwijl je juist dan meer en meer uit je poten laat vallen.…

Ik was echt nijdig toen Aart vertelde dat hij een sprinkhaanrietzanger had gezien. Om te onderscheiden is dat vogeltje een ramp. Hij kan zich heel snel iets eigen maken.…

Golven hoog te loef, te lij. We varen klif en klip voorbij. Giek en gaffel buigen krom. Haal op, haal om. Pekbroek, tuig, het ruime sop. De zeeman heeft een haringkop. Haal om, haal op. Opperbram hoog in de mast. Daar tuimelt me de varensgast. Haal op, hou vast. Haring hom en haring kuit. Het bloed spat alle kanten uit. Haal om, haal…

Maak toch o Heer dat de Zeeuwen dit keer tijdens mijn optreden hardop lachen en niet na een stilte van anderhalf uur verklappen dat zij in een deuk hebben gelegen. Maak ook o Heer dat zij daadwerkelijk overgaan tot de aanschaf van mijn liedbundels en LP's. Wij smeken U o Heer anders moeten wij ons hele leven naar zulke uithoeken van…

Als ik een vrouw ontmoet met een intelligent gezicht, een edel gevoelig profiel en beschaafde manieren, met poëziebundels van Reiner Maria Rilke en Hölderlin en een altviool onder de arm, dan denk ik meteen aan neuken. - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - uit de gedichten van Hans Dorrestijn…

Behoudens enkele groten is iedereen maar klein.…

Laatst wond ik mij weer verschrikkelijk op toen de Israëlies de huizen opbliezen van Palestijnen die met stenen, ja met sténen, naar de Israëlische soldaten hadden gegooid. Stom vond ik dat, hun huizen opblazen. Hadden de Palestijnen nog meer stenen om mee te gooien!…