Alle inzendingen van Hans+Drenthen

Fladderend langs schemerstraten, verlaat ze haar dakloze stek. Snelle make-up in dikke lagen, voor haar dagloon op de afwerkplek. In weer en wind schaars gekleed, toont ze bloot haar zwoele kant. Vaak bevangen door de kou, verwarmend aan een mannenhand. Eens zullen ze haar vinden, in een struik, of in ‘t hoge gras. Levenloos, haar vleugels…

Aan de waslijn van mijn moeder, hing de was fris en rein. Van onderbroek tot theedoek, wij moesten immers toonbaar zijn. Alvorens zij de was ophing, ging ze met een doekje langs de lijn. Tegen vogelpoep in 't goed, het ijzer blonk in de zonneschijn Oude geruite theedoeken, rafelig van het afdrogen. De afwas dat nog handwerk was, die…

Zijn ogen liegen niet. Als spiegels met een tranen vlies kaatsen zij zijn verdriet. Haar vertrek is zijn verlies. Zal hij buigen, of barsten door het te vake water. Zijn ton met veerkracht ligt in duigen. Herstel komt misschien later. Haar liefde was vervlogen, zomaar, maar niet opeens. Ze had een poos oprecht gelogen. Haar muur van liefde…

Moeder was op boodschap, toen wij uit school kwamen, “de sleutel ligt onder de vuilnisemmer,” stond op 't briefje achter de ramen. Wij zeiden tegen haar, dat moet je niet zo schrijven. Zo kon iedereen in huis komen, en dus ongewenst bezoek krijgen. De volgende keer, de deur was dicht. Weer een briefje achter…

Hoe kan ik je ooit verachten, je bent mijn enigste lief. De bron van al mijn krachten, bij jou kwam ik aan ‘t gerief. Ik dank je voor die gevoelige snaren, vooral van eerlijk zijn en tederheid. Misschien dat mijn verdriet zal verjaren, ’t is nog te vers, dit schrijnend afscheid. Vanmorgen ontving ik jouw bericht, je wilde niet met me door…

Toen ik op ‘t kerkhof was, zat daar een oude man. Op het bankje in de zon, ‘n traan blonk op zijn wang. Ik vroeg, waar hij aan dacht. Hij bleek al 94 jaar. Hij had zojuist een bezoek gebracht, aan het graf van zijn lieve Saar. “Jongeman geniet ervan, Het leven is zo voorbij. Je kunt er wat van maken, dat geldt niet meer voor mij.…

Bij elkaar, na dertig jaar, reünie van de zesde klas. Even 't onbezorgde kind, even zoals ’t vroeger was. Ik zie volwassen mensen, haar geverfd, soms al grijs. Hier en daar een rimpel, tijd heeft zijn hoge prijs. In elk herkenbaar gezicht, zie ik trekken van een kind. Of dat ene zenuwtrekje, Dat ik nog gewoon vind. De één…

Wil jij mijn bewaarder zijn, bewaarder van mijn gevoel. Ik ben bang dat ik weg kwijt ben, de weg naar mijn levensdoel, opnieuw met jou beginnen. Afgestompt, door ‘t leven getekend. Gevoelloos, automatische piloot. Weet niet meer wat geluk betekent. Gewetenloos, ‘t bewust half dood, Geef ik toe aan valse lust en zinnen. Ik kijk,…

In mij kolkt een zee van gedachten, die mijn mond niet vinden kan. Beelden die naar uiting smachten, maar ik vind daar geen woorden van. Als door een trechtermond geknepen, spreek ik beheerst, mijn eigen tolk. Mijn klank zuiver, door cultuur geslepen, mijn eigen slijpsel verstikt de kolk. Ik zou je zo graag willen zeggen, dat ik te gek…

Opgewekt fietsend, samen met haar vriendin, in ’t zicht van een monster, als een vliegje voor de spin. ‘t Monster was vrij, ontwaakt uit zijn slaap, smachtend naar een lijf, wolf in kleding van schaap. Hij griste laf ’t meisje, weg uit de frisheid van jeugd. Drong brutaal in onschuld. Ontnam haar liefdesvreugd. Meisje blijft…

Aan één ster in mijn duister, heb ik over jou verteld. Je intense leven, je liefdevol gedacht. Jouw dromen, dat je opbracht, mij lief te hebben. Eén ster moet weten, dat jij over mij vertelt en dat we nooit vergeten.…

Ze staat voor de spiegel. Trekt de hele kast over hoop, Broek uit, truitje aan. “Past dit nog, of loop ik te koop?” Verrek, ik moet wat kilo’s kwijt. Dan kan ik mijn bikini weer aan. Vind je me nog een lekker ding”, plaagt ze, in haar BH en roze string. Ze schudt met haar kont Zo mooi, … zo rond.…

Ik kijk tegen weten in, ik hoop, ik verlang over het water, bang, dat ik een glimp van je vang. Ik kijk, het heeft geen zin. Zo woordloos verdwijnen, maakt je ver van mij vandaan. Zonder jou, rest mij kwijnen. Ik voel je, ik mis je, zo verscheurend hard. Eens word je gevonden. Berustende stilte, omrand met smart.…

Dat je tegen een vreemde Zo gemakkelijk gevoelens uit. Even is die vreemde dan een vreemde vriend. Terwijl een echte vriend het recht op die gevoelens Verdiend.…

Oh, mijn dochter, met je bedelarmbandje, nog jong en zo bedauwd, doet mijn adem bedijken. Je loopt rond als ‘Belladonna’, Strooit ruim met ‘doezelkriet’. Windt om vingers met bendelgaren, en stuurt begeesterden in het riet. Eens zal de dag aanbreken, dat je een aalmoes schenken gaat. Reken dan maar, mijn kind, dat ik ons erf afzet…

Rozig wakker, ik zie een leeg bed vol eenzaamheid. Ze verlangde te worden liefgehad en kwam met aanminnigheid. Als een lieve heersbeestje vloog ze vanaf het beddenschot smarteloos uit. Een vage glimlach als troost, mijn zoenoffer als buit.…

Meisje van mij, wat gaat dat gauw. Gisteren was je nog kind, vandaag ben je vrouw. Thuis gekomen. Uit schaamte niet verteld. De juf had niets vernomen. Mijn dochter werd ongesteld. Meisje van mij, kom maar gauw. Ik zal jouw zoentje geven, ’t hoort bij elke vrouw.…

Ik bezocht elke wereldstad. Zag over iedere bezichtiging, een schaduw van mijn smart. Mijn hand tikte op valse schouders, verbeeldde me dat jij het was. Nu vele jaren ouder, blijft jong mijn herinnering. Tijd weekt gedachten mild, doch sterkt mijn verlangen, ‘t verlangen dat niemand stilt.…

Stap voorzichtig over kuilen Strooi nooit op alle slakken zout Zit nimmer neer bij alle pakken Zie niet alleen het blinkend goud Spring alleen in diepe bressen Wees een dijk, maar vooral ook mens Weiger om de zaak te flessen Stel een bikkelharde grens Strooi geen zout in diepe wonden Schenk vreemden je gulle lach Lach om al je kleine zonden…

Met trillende vinger op de bel. Een oubollige gong klonk door de deur. Een vreemde bekende deed open. Stroom warme lucht met sigaren geur. Zij zag een gestalte, een oude man. Herkenning van trekken in dat gezicht. “Ik ben uw dochter, ik weet dat van Mam”. Even dacht zij “hij gooit de deur weer dicht. Hij schrok, hield zich staande…

Uitdagend loop ik over kuilen. Uitdagend langs de steile wand. Nergens meer te hoeven schuilen. Mijlslaarzend over het dorre land. Ik spring over verderfelijke poelen. Ik stap met gemak door berg en dal. Dit is de euforie die ze bedoelen, vurige liefde, bliksembal. Hulpeloos weer teruggekomen. Je zere spijt, verkeerd beslist. Ontnuchterd…

Ken mijn nukken van haver tot gort Tolereer mijn gebreken en weet waar het schort Lees mijn ogen, zelfs als ik ze even sluit Voorspel mijn gedrag eerdat ik me uit Deel zonder voorwaarde mijn overdreven smart Dan ben je voor altijd, voor altijd in mijn hart.…

Kindje, je hoort hier niet te liggen. je bent voor dit graf veel te schier. Je moet spelen en leren op school. Je bent voor dit graf veel te zonde. Dit graf moet nog leeg zijn, of gevuld met ‘n oud voltooid leven. Maar nooit door jou, lief kind.…

Ik droom van verre oorden Vol liefde, zonder geweld, zonder kwetsende woorden en zonder macht van geld. Geen hebzucht, geen racisme Het oord van de Samaritaan Geen hakenkruizen en facisme Iedereen met elkaar begaan. Ik droom van verre oorden, vol vreugd, zonder verdriet, zonder lieden die vermoorden, Terrorisme bestaat dan niet.…