Alle inzendingen van Hans+uding

Alleen ter info. Aan hen die misschien hier eens willen kijken... Apart boek. Zie Link. Nieuw, E-BOOK van Hans Uding. Schrijft ook op de site Gedichten.nl DE NATAKEN HET ALTIJD BOEK DER MILLENNIA VAN GEESTSTRUCTUUR Geleide spirituele doorgevingen van de godin/dichteres Nifrija (1576) aan Hans Uding. De godin/dichteres Nifrija, geboren…

DE EURO. De "Europese Unie Ruïneert Ons", het is al in de naam opgesloten.…

Weer fout gebruik van woorden in onze taal. Zij zijn langer dan ONS, laten we maar weer Wij schrijven. De zaak is ENKEL op maandag gesloten, dat wil dus zeggen, dat hij ALLEEN op maandag dicht is.…

We nemen er nog eentje op de geboorte van ons kind een drankje moet kunnen, zeg nou zelf steken nog een sigaretje op om onze zenuwtjes te bedwingen nemen nog een slaaptabletje om heerlijk te slapen Is het waarschuwingssysteem totaal uitgevallen denken we totaal niet meer aan de gevolgen voor ons lieve kindje dat in onze buik groeit horen we…

De stoomfluit van Coevorden moet terug komen. Ach, waarom vermoorden we al onze tradities, hebben we niets beters te doen dan herinneringen uit te bannen. Denken we dat de toekomst niet komt als het oude nostalgische blijft bestaan. We leven in een democratie waarin toch de meeste stemmen gelden. Coevorden jullie gaan winnen. Veel sterkte en doorzettingsvermogen…

Ongelooflijk zoals het grote koor en het orkest op elkaar zijn afgestemd door één man alleen de dirigent al die stemmen en verschillende instrumenten vertellen de opgetekende verhalen van de componist Misschien dat onze regering hiervan iets kan leren de harmonie weer terugbrengen onder onze bewindvoerders alle gedachten zuiver op elkaar afstemmen…

De hele natuur bestaat uit golfbewegingen, ons hele leven is er mee doortrokken, qua fysieke en mentale gesteldheid, ook de economie moet ze doorstaan, altijd zoekend naar een evenwicht, dat door ons mensen steeds verstoord wordt, kijk naar de prachtig blauwe zee, iedere golf is anders, maar steeds komt er weer een tot in de oneindigheid.…

Ach, ach ons taalgebruik. Er wordt gezegd: DAT PAS IK NIET. Dat is een weigering om iets te passen, een jurk of broek etc. Men bedoelt te zeggen: DIE BROEK/JURK PAST MIJ NIET, dat wil zeggen de maat is niet goed.…

Nu weer een voorbeeld van verkeerd woordgebruik in onze mooie Nederlandse taal. Zinloos geweld. Heeft geweld ooit enige zin. Het juiste woordgebruik is REDELOOS GEWELD. Ik hoop nooit meer zinloos geweld te lezen.…

Iets nieuws komt voort uit de kennis van traditie.…

Hij lijdt aan het OUDERVERSTOTINGSSYNDROOM deelde de psychiater mee. De enige mogelijkheid voor hem om zijn eigen identiteit te kunnen ontwikkelen. Zijn vader en moeder, Opa en Oma lijden erg mee, geen contact meer met zijn gezin, dus ook met de kleinkinderen. Is er genezing mogelijk?…

Het verdedigen van onze mooie Nederlandse taal blijft altijd noodzakelijk. Fouten sluipen soms ongemerkt naarbinnen. Een voorbeeld: Misdaden tegen de menselijkheid. Er kunnen geen misdaden tegen een hoedanigheid gepleegd worden. Het moet zijn: MISDADEN TEGEN DE MENSHEID.…

Hij stond op zijn mening het leek wel een standpunt…

Moederschap maakt dik met mooie gevolgen.…

De rimpeling van het water is verijsd in een meewarige statische gebeurtenis gebleven glanzend gevuld met luchtbellen worden donkere diepten aan het oog onttrokken een achtergebleven zwaan heeft imitatiedrang met vallen en opstaan bewijst hij dat de natuur verliest zijn waardigheid bomen zijn geen bomen meer gras is verstopt onder een laag…

Hij zag er vermoeid uit ik wilde hem verlaten zijn magere hand ging omhoog Ik wachtte Hij zei niets lag achterover met zijn ogen gesloten een tochtvlaag ging door de kamer de kaarsen sputterden Schaduwen bewogen er kwam duisternis over zijn gezicht het licht brandde weer gestaag Ik zag zijn ogen, die me, nog helder uit hun diepe kassen…

Een onderonsje fluisteren een vogel fladdert de felle zon warmt kinderhandjes gevouwen glimlachjes kleine stemmetjes boeiende levens.…

Het accoord van de moord in staccato is uitgevoerd met een stiletto het kwam zo van pas was heel snel passe met het lijk werd geleurd zijn naam onbekend een kaart aan een teen zo ging hij ter kist hij wordt niet gemist.…

Wervelend komt de wind klaar strijkt neer een musje doodstil gelaten neergedrukt met opgeblazen veren het kent waar anderen nog zoeken zijn plaats in het heelal komen en gaan leven om leven dood om dood waarschijnlijkheid met eigenwaarde een ritueel.…

Een bloem opgesloten in een hart is nooit een bloem geweest hij heeft gebloeid hij gaf de Geest een egoistisch bloemenkind dat nooit een ander heeft bemind circuit gesloten nooit verbroken de vreugde in de kiem gesmoord.…

De ramen waaien open maar het is windstil tegengesteld aan alle wetten sluiten ze zich weer trillend springen spanjoletten dicht het licht gloeit aan alles is helder de stoelen om de tafel twaalf stuks zijn plotseling ingenomen zwijgende personen staren elkaar aan totdat ik opdracht krijg de deur open te zetten.…

Spelend in de open vlakte vlaagjes wind het zand verstuift staat zij met gesloten ogen peinzend eenzaam heel ver weg denkend aan die mooie dagen het kinderspel die vreugd van toen levend verder onbegrijpend in de ruimte van het verstand zal zij stilstaan in niet kunnen smekend vragen ach waarom?…

Mag ik binnenkomen? er bij horen ik zal niet storen ja fijn graag een glas wijn.…

Messteken tussen ribben van het leven waarin ervaringen lek geprikt worden om leeg te bloeden in bloembedden waar rode rozen worden geplukt om in huizen te prijken…

Alle bloesem geeft geen vruchten al het water lest geen dorst al het denken maakt niet wijzer al het vechten geeft geen vrede al het bidden geeft wel kracht.…

Laarzen klakken naderbij ineengedoken hand in hand de kindjes van en met de ster gezwollen voetjes talhout mager bekendheid met een lot zo hard verlossing door verradershand hun God, een God van smart?…

Pennevruchten plukken in opalen vazen schikken citroenschil geel uitgeknepen naar gelei een honingzoet geluid zomer 1980 getuigenis afgelegd van indrukken gevloerd in deuken snel vergeten dat ook warmte afbreekt waar opgebouwd wordt.…

In Elemangora is schaduw het meeslependste deel van het bestaan treiterend volgt dit spookbeeld overal vastgeklit smaller wordend tot ook in stilte de dood deze volgzame opslokt.…

Waar het ijzer zich vermengt gaat het glazuur los van de klei het kleurt zich met de ochtendzon nog kleumend kijk ik toe het kaft van het boek is gescheurd en gekreukt de inhoud was het waard keer op keer gelezen en doordacht muziek gebrand in zilveren schijf draait rond en stoot geluiden uit de rock, het rithme van de dans weerkaatst…

Opgewonden verklaar ik zonder tegenstroom in genade gevallen struikelend verder balonnen stijgen drijven af met stijl prijskaartjes bungelen vergaren interessenten ook in de fles blijft de klaarheid vochtig achter geschikt voor hergebruik bezin ik mij weer terloops sluipt het binnen vreet zich vast en blijft in de leeg gelaten holen…