Een zonnestraal, een zuchtje wind
Een brede glimlach van je kind
De koffie 's morgens voor je werk
Het zingen, zondags in de kerk
Het wandelen, de rit per fiets
Een vreemde groet je, uit het niets
Het leven als je wakker wordt
geniet er van, het is zo kort…
Een zware storm woedt in mijn hoofd
Mijn ziel wordt rondgesmeten
Een bliksemstraal heeft mij verdoofd
Mijn zicht wordt aangevreten
Mijn denkvermogen mindert snel
Ik snuif nog wat benzine
Het aardse leven in de hel
Verslaafd aan cocaine…
Op een stoel dicht bij het raam
Zit een man ineengedoken
Een nare stilte om hem heen
Hij wordt nooit aangesproken
De eenzaamheid dat is de prijs
die hij nu moet betalen
Het wachten op z'n laatste reis
Wie zal hem komen halen
Dit heeft hij toch niet verdiend
Geknokt en lamgestreden
De dood zal komen als zijn vriend
Verlost hem uit dit heden…