Alle inzendingen van Ida+Vos

Grijs wit-glimlachend staat hij daar -achter glas- mijn vader hoe verder ik van het raam weg moet temeer komt hij me nader vermoeid beweegt hij beide handen en ik denk dit is de laatste keer een zaaiend grijs geschenk ------------------------- uit: 'Schiereiland', 1979.…

Bomen worden omgezaagd. Mensen met een gele ster worden weggevaagd.…

ik stond bij zijn buro vol statussen te sterven bijna van verdriet zijn pen schreef automaties: 'valium drie keer per dag' meer niet ---------------------------------------- Uit: 'Schiereiland', 1979. illustratie: Ida Vos met kleindochter…

zij had een onvoldoende voor aardrijkskunde die dag, maar een dag later wist zij precies waar treblinka lag. héél even maar.…