zijn familie en wij buren
ineens allemaal tegelijk
op bezoek in zijn kamer
de spullen onder ons
verdeeld. alleen de brief
in het linkervakje
van de zelfgemaakte
groene, houten kast
durven we
weg te gooien
noch te posten
of te lezen
een week later
loop ik
onder het erfstuk,
zijn paraplu
door zijn regen…
de eerste keer
ben je altijd een beetje blind
je weet nog niet
naast wie je wilt zitten
waar je wilt wonen
wat je kunt lezen
de allereerste keer
is van je eerste tot je zeventiende
het is het eerste huis
waar je in bent
een huis als alle andere
het is het eerste boek
dat je leest
en je bent niet alleen maar lezer
je neemt het…
er staat geen reclame op de tram
maar lichamen zonder hoofd
misschien is het niet slim
om in te stappen
als de tram met een schok
in beweging komt, de bocht om vliegt
moet ik nog kiezen voor een stoel
die met de graffititekens dan maar
straks gaan de zwarte knoopjes stuk
dan moet je mee met de smalle bestuurster
heen en weer, heen en weer…
we hadden een feest georganiseerd
voor hem die ons al die jaren
trouw terzijde stond
we hadden een lied gecomponeerd
we konden onze lof niet op
hij was goed, groot en geweldig
om acht uur zou het beginnen
maar om kwart voor zeven
ging al de bel
het feestvarken zat toen nog in bad
we riepen naar boven:
het is voor jou, het is de Daddel…
0
Bezig met laden