in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op
dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht
liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden…
Wanneer jij overvloeit en ongekende stromen honingsap
mijn begerige mond met liefde vult
kan ik nog slechts in puur genot een stille minnares zijn
door jou opgenomen en ontvangen in een open ruimte
die me thuis en vrijheid brengt verwonder ik me ongeremd
en ongekrenkt over de liefde die ik voel voor jou
ik koester je en zal je zacht begeren…
Ik voel mij eiland op eiland
vergeten beelden herschikken kinderlijke ogen
opnieuw bouw ik kastelen van zand aan het water
hoor gegiechel geschater meeuwengeschetter regengekletter plonsen en plenzen gekeuvel van mensen
maar ik voel me eiland op eiland alleen met elementen
herzie bewust mijn kinderogen naar huidige tijd
in mijn volwassenheid…
Op het blauwgroen geribbelde
meer dobberen de watervogels over
mijn weerspiegelde gestalte;
geel riet wuift naar de schittering
van knisperende zilveren belletjes:
dag golven, dag watermuziek,
dag natte -tenen -dag, dag!…
De ogen van het spraakwaterkind kijken angstig
onder haar huid vandaan.
Verborgen gedachten zoeken mededogen
maar in werkelijkheid ligt zij ingetogen
in badwater te woelen weggegooid
van hartstocht beroofd van woorden berooid.
Haar pantser van woorden
waar men zich aan raakt
is door haar niet bezield
haar lichaam voelt naakt
ook…
Onze lichtjaren werden zwaar beproefd
ogen dichter bij gemis.
Tijdens een nostalgische omhelzing
aan het liefdesfront verloren wij zoete
woorden in bittere valkuilen.
Het begin eindigde met wat nu is
moedeloos aanvaarde droefenis.…
Ver van de vernieuwende ooievaar
zweven reikhalzende zwanen
in een lente-oord vol zadendragers.
Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.
Roffelende specht krijsende kraai
brutale…
Zonder huid gefileerd tot op het bot
zoekt liefde in duistere gangen
naar een aanvaardbaar gemis.
En het is wat het is:
verbonden tot een geheel
torst de dunne huid
teveel in toe komende tijd.
Verdwalend in onherkende woorden
omhul ik mij gekleed in eenzaamheid.…
Ver van de vernieuwende ooievaar
zweven reikhalzende zwanen
in een lente-oord vol zadendragers.
Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.
Roffelende specht krijsende kraai
brutale…
0
Bezig met laden