Sterven was niet het ergste. Het ergste was te worden wat mij het meeste afkeer inboezemde. Ik wilde mijn vrijheid, ik hechtte aan mijn leven, ik besloot geen moordenares te worden. Ik ging niet moorden, al was het om te ontsnappen. Ik ging ook geen apenvlees eten.…
Die avond ben ik kapot als ik thuiskom en de deur is nog niet achter me dicht of ik barst in tranen uit. Ik huil van woede, zonder te kunnen ophouden, zoals ik nog nooit gehuild heb. Ik heb het gevoel dat ik verraden ben, gebruikt, mishandeld en ik moet steeds weer denken aan de studenten uit Medellín die ik tijdens de campagne ontmoet heb en die me…
We hebben mijn besluit om politicologie te gaan studeren uitvoerig besproken. Mijn vader staat ambivalent tegenover de politiek. Hij vindt dat er niets nobelers bestaat dan het dienen van je land, zoals hijzelf heeft gedaan aan het hoofd van het ministerie van Onderwijs, maar hij heeft een diepe minachting voor beroepspolitici die carrière maken ten…
We hebben de helft van de weg afgelegd. Wanneer mijn vader tegen me zegt: 'Weet je, ik ben nu niet meer minister Betancourt, maar de vader van Ingrid!' hoor ik hoe trots hij op me is. Een soort echo van de trots van een natie die in mij wil geloven, die beetje bij beetje weer vertrouwen krijgt, na een eeuw vol leugens en bedrog. Ik zal dit vertrouwen…
0
Bezig met laden