In mei
kocht ik een sjaal, een rode,
omdat rood toch steeds terugkeert.
liep toen door, eerste links,
dan weer links en kwam uit
op een binnenplaats bij een bank
aan een bakstenen muur
waar een viool de ruimte vulde,
een viool van wijn en waakzaam vuur.
hier wou ik blijven, levenslang
en deed hem om, omdat rood
toch hartverwarmend…
mijn woorden
maken een wandeling.
ongebonden slenteren ze
door dit beregende dorp
soms stoppen ze even,
zoals nu.
dan gaan ze weer verder
en praten wat met elkaar
ze zeggen niet veel
of eentje vertelt
een verhaal
en de anderen luisteren,
lachen licht of
wenen een beetje
achter de hand.
---------------------------------
uit: …
voor A.
De tafel geschikt, ik
heb de vruchten gedeeld,
de deur geopend.
Elk bord een hand,
door het glazen dak
liggen de bladeren.
Een kaars brandt
herfst in de woorden, het
verkruimelde, broodnodige.
Nu zitten ze aan,
ik giet ons in
brons, en wij rusten.
-----------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
0
Bezig met laden