De bomen kregen een betekenis
die zij nog zacht gebarend wilden weren,
maar 't noodlot was niet meer te keren:
een vogel streek klapwiekend in de wildernis
van takken neer en nu hij roerloos zit
(het licht wordt zo benauwend wit),
denk ik aan de dood, verrotte geur van blaren,
hetzelfde zijn op steeds dezelfde plaats...
Hoe komt wie vliegt…
Dat destijds in de oudheid niet alleen
de wetenschappelijke geschriften,
maar ook, ja, in de eerste plaats
Homerus, Sofocles, de grote dichters
geïllustreerd werden gepubliceerd,
het interesseert u niet en bovendien
gaat het u ook geen bliksem aan, maar dit tenminste
weet ik precies.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -…
't Gras is gemaaid, de bloemen staan op stelen,
de blaren hangen keurig aan de boom.
De een heeft een huisdier wat te bevelen,
iemand te strelen, iemand te slaan,
de ander zichzelf om mee om te gaan.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Een hond van Pavlov', 1969.…
Bij dat van mensen vergeleken, is het denken
van honden beperkt, en hun dromen
daaruit slechts een verwarde keus.
Overdag in de onrust valt het niet op
maar in windstille nachten,
als niets beweegt, beweegt in mij
nog de onzekerheid, een hond
die huivert in zijn droom.
--------------------------------
uit: ‘Een hond van Pavlov’, 1969…
Binnen dit leven voortdurend bezig
angstig te zoeken naar restanten
van een ander leven,
maar tekens van weerzin en wanhoop,
een vuilnisbelt, een oude teddybeer,
beheersen het landschap.
Er is moed voor nodig om te beginnen,
het gezicht van aarde hoopvol te vinden,
de ochtend een gelegenheid.
----------------------------------------
uit…
0
Bezig met laden