het gehemelte is ruw
in mijn tong zit een snee
van het lange zuigen
op de stilte
als zuur suikergoed
draai ik ermee rond
in het heelal van de holte
van mijn mond
ik wacht zo lang ik kan
en als ik ooit weer
een woord tussen
mijn lippen zal nemen,
zal het niets zijn
dan
zal het niets zijn
---------------------------------------
Uit…
als een gipsverband
heeft de tijd zich om mijn benen
geslagen,
om mij heen zie ik niets
of lijkt alles zoek
morgen en gisteren stellen mij
dezelfde vragen
ook vandaag vouwt zich op
tussen het stoffig papier
van een langdradig boek
zwaar op mijn bureau,
waaraan ik zit
en zit…
woonwijken hangen in vleugels,
het parlement huist in de cockpit
ministeries zijn de ramen
winkels bevolken de romp
het gangpad is gigantisch
groen van gras en rood van aarde
we rollen in auto's van punt naar punt
van werk naar huis naar bed
overdag zitten we rechtop,
in de vleugels liggen we neer,
we hoeven niet te denken
het vliegtuig…
0
Bezig met laden