Terwijl ik andere lippen kus
en donkere haren streel
en de zon zijn best doet
om jou uit mijn hoofd te branden.
en jij ver weg bent
je lichaam geheel
zomers en zachtheid dat verwend
wordt door gebruinde handen.
We komen elkaar weer tegen,
veroordeeld tot jou zo lijkt het wel,
als mijn vrolijkste paraplu
in najaarsregen…
Zaterdagmiddag 14.30.
Het is ‘s weekends altijd zo gruwelijk grauw in de stad. Waarom ik elke keer weer de stoute schoenen aantrek en me begeef temidden van die kleur verstomping? Normaal haal ik een zaterdagkrant, koop wat dingen die ik niet nodig heb en begeef me weer naar mijn veilig maar donkere hol. Deze keer was het anders. Ik had een espresso-date…
0
Bezig met laden