Als regen val je op me neer
en druip je van me af
als regen ook,
ben je onvoorspelbaar
Ik vertrap je,
maar mijn sokken zijn nat
mijn voeten zijn koud
en jij omarmt me
met jou verdamp,
ook ik van binnen
de zon schijnt wel
maar ik ben op...…
Somber wit valt als een doek
bedekt me teder als fluweel
blik verwaterd, zicht is doof
verblind als lichtval door juweel
wordt wakker in een diepe slaap
dromend bij bewustzijn
het doek is ruw als ik ontwaak
soms doet de zachtste stof, het meeste
pijn...…
Betoverend, een enkele blik
siervol zelfs het zijaanzicht
enkel voor die lach gezwicht
Elke beweging als in een film
langzaam, mooi, langzaam
doch van achter een beslagen raam
Eenzaam, zonder hoop
schoonheid zo onbereikbaar
afstand maakt kwetsbaar
Zwevend komt ze weer voorbij
zelfs met ogen dicht eindeloos mooi
maar immer gevangen in…
Wandelen door een grijs verleden
tot het zwart je voor de ogen staat
Ondanks die paar goede momenten
kwam kleur in je leven te laat
Nu strompelend door angst en woede
zie je kleur, maar rood is zwart
bloeddoorlopen lijkt je leven
alleen leed dat voedt je hart
Rood is wat door je lichaam woedt
bloed zo zwart als nacht
wanneer al die haat…
0
Bezig met laden