Alle inzendingen van Jotie+t+Hooft

Er zijn geen ramen in zijn toren, het pad tussen boekentorens naar de deur is dichtgeragd. Er is een geheim dat hij het zijne noemt, maar zijn glimlach kan niemand zien.…

Met name op tienjarige leeftijd lezen van 'De blauwe lotus', waarin Kuifje in een weelderige opiumkit met gesloten ogen aan een opiumpijp ligt te lurken, heeft veel tot de verwoesting van mijn jeugd bijgedragen.…

Er zijn momenten waarop ik eeuwenlang mijmerend volmaakt gelukkig ben: wanneer ik dan mijn handen op de aarde leg zijn het kleine handen.…

Junkieverdriet, bass-toon van deze tijd, waar de verschopte verschaalt in een dode hoek van het denkperspectief.…

Samenvattend kan ik stellen dat de taboes die voor seks en sadistisch geweld (hoewel, hoewel) gelden, op gebied van geestesstuff van vrijwel geen toepassing zijn en dat in veel strips een grotere eerlijkheid wordt ontplooid dan in de meeste kranten aangaande dit onderwerp.…

Toen ik ongeveer drievierde fles whisky had uitgedronken, zag ik plots het merk op de fles: Cutty Sark. Ik glimlachte wrang bij die vakantieherinnering. Vervolgens loste ik de tabletten op met water, trok ze in de spuit, dronk de rest van de fles leeg en spoot de hele inhoud aan valium in een ader. Duisternis dekte me toe.…

Het licht in de kamer werd loodgrijs en drukte mij als een mal: keihard, ik kon me niet bewegen, kroop dan weer traag en bloedend van de muur naar de deur, over zetels en matrassen heen, wikkelde me in een deken om slapend te sterven, strompelde alles onder het bloed zettend naar de keuken en terug. Loodzee, donderende watervallen van slaap.…

Toch meen ik deze gelegenheid te moeten aangrijpen om nog maar eens duidelijk te stellen dat ik mij, als dropout, als ex-junkie, als ex-psychiatrisch patiënt, als misdadiger, als zelfmoordenaar, en als 'sociaal onaangepaste' (ex) heb gehandhaafd, en het recht opeis mijn ervaringen als volwaardig naar voren te brengen.…

Here, zonder naam en zonder gezicht, zie vanuit den hoge op uw droeve eenhoorn neer, die danig hunkert naar uw licht, die sierlijk door de wouden dwaalt, maar bladeren geen voedsel vindt, die voor de poort der doden draalt, allen bladeren op uw wind. Here, zonder handen en zonder stem, snij de lichtlans van zijn voorhoofd en vang hem in uw stalen klem…

Kultuurvreten: ketch-up yoga op hot-dog karma, Bahavadgita lezen bij licht van wierook terwijl de wensdroom Witte Licht op lage pit in de gaarkeuken van het moderne denken verpietert. Tussen acupunctuur-pop en zen-beat met spreuk spiritisme en dooddoener drugs wordt slijk tot golem en tot god gekneed: in zijn dode mond is mode het baalsjem,…

Ik draag ze als een doem. Mijn stofnaam mens Een mager woord, een woeker, Een overschrijden van de grens. Mijn eigen naam, die niemand kent De som van al mijn trilling Van mijn lot equivalent Tegelijk mijn warmte en verkilling. Plaatsnamen, zaaknamen. Liefdesnamen Die nooit voorbij zouden gaan, Waarvan sommige al vergeten zijn Terwijl wij…

Het zijn gewoon de oren, begrijpt u wel die kraakbenen schelpjes bedekt met vel horen alsmaar geluiden die op onheil duiden. En die niet echt zijn of iets anders blijken. Heel normaal eigenlijk als iedereen je zo aanstaart op straat, alsof je de baarlijke duivel waart. Jij werd vast ook achterdochtig als iedereen over je fluisterde. Ja,…

We zagen de spraakwatervallen van Speed, hangende tuinen, verre sterrebeelden die toch nabijer dan medereizigers waren. In een bus vol naasten bezochten we en werden we bezocht door nachtmerries, visioenen van heiligen en engelen zongen ons doof en we ontwaakten in hotel Harmonie. Twee spiegels, tegenover elkaar geplaatst boden ons een…

Op het veld dat de zeis maaide en dat ik aan de uitkanten proper houd met sikkels en scharen van licht staat een vogelschrik te kijk Hij is een mens waaraan de kauwen vreten, oud lichaam traag draaiend in de winden van een te vroeg april Een zotskap die de boer te gortig was staat op zijn halmenhoofd en armen stokstijf van angst wijzen…

De dichter is een gedicht, 24 uur per dag. De dichter is een alchemist die van het lood des dagelijksen leven het goud weet te maken. Zijn gedichten spreken voor zichzelf. Vertaling: The poet is a poem The poet is a poem 24 hours a day. The poet is an alchemist who knows how to turn the lead of everyday life into gold. His poems speak…

O, al de balzalen van mijn jeugd zijn nu bestoft en verlaten. De vrienden die er bleven zijn mij vreemd, maken geluid door de barst in hun gelaten. Onder de slingers en het licht van weleer zetten zij de polka verder van de dromen, de quick-step van het verjaarde zeer cirkels dansend om nooit aan te komen. Dancings waarin spreken spasme…

De wanden zijn wit en de psychiaters verdacht vriendelijk. Er is hoop op genezing, maar ik heb nog niemand zien weggaan, of hij kwam weer terug. Dagen dat ik op weg naar mijn eigen kamer verdwaal wisselen zich met dagen waarop ik de wereld doorschouw als een kristal. Soms word ik krijsend wakker. Soms word ik afgevoerd en verdoofd, soms…

We zagen de spraakwatervallen van Speed, hangende tuinen, verre sterrebeelden die toch nabijer dan medereizigers waren. In een bus vol naasten bezochten we en werden bezocht door nachtmerries, visioenen van heiligen en engelen zongen ons doof en we ontwaakten in hotel Harmonie. Twee spiegels, tegenover elkaar geplaatst boden ons een oneindig…