Alle inzendingen van Julie

Er is een opvallende overeenkomst tussen de grootte van de congreszalen en de ego's van de congresgangers.…

Hoe makkelijk is de omgang met mensen die je niet kent, zij jou niet en andersom. Vriendelijk lachend beweeg je je tussen vreemden, maakt een praatje over het weer, een mooi boek, hond e.d. Dan de mensen die je wel kennen, als mens, broer, zoon, oom, in gezellige tijden, vooral met verjaardagen. Je kennen omdat je familie bent! Dan je levenspartner…

Hij vindt mij ontevreden, tja misschien heeft hij gelijk...ik wil zo vreselijk graag verhuizen naar de plaats waar ik mij het meeste thuisvoelde. Hij zegt dat dat bij het verleden hoort, ik vind van niet! In dit kleine gehucht kwam ik noodgedwongen terecht, na een boel ellende, ik kon toen niet anders... een kleine gemeenschap zonder voorzieningen…

Gedachtes schieten door m'n hoofd, ik word heen en weer geslingerd tussen hart en hoofd! Hoe lang kan ik dit nog...sterker nog, hoelang wil ik dit nog. Na twee dagen "oorlog" teruggekeerde rust, excuses en woorden van hoe het anders moet en kan. Ik ben hier trouwens ook geen heilige in hoor...ik strijd mee, niet van harte maar toch... Hij is…

April 2007, warm was het...ik mailde met een aantal mannen, die gereageerd hadden op mijn advertentie, waarin ik een maatje zocht. Er zat nogal wat tussen, vriendelijk, overdreven, dom of ronduit smerig. Na een aantal ontmoetingen kwam ik tot de conclusie dat ik maar alleen verder moest, sjonge wat een drama! Totdat ik mijn oog liet vallen op een…

Ik was naakt, naakter dan een man mij ooit zag Ik was geraakt, en tranen bedekten mijn lach was het verwaandheid dat bedekte mijn oren? en mij niet liet horen, wat het kind zei. ik ben naakt, net als de keizer geen ijzer, geen ragfijn goud, geen geweef is nodig. Is dat de prijs van liefde of was het gekte dat mij dreef?…

Diep kijk ik in jouw ogen, seconden lijken uren. Even kruisen onze blikken, tijd lijkt even stil te staan. Iedere beweging, elke adem, het ritme van je hart. Volg ik stilletjes vanuit, een hoekje, in de gang. Niet luisterend naar, de dingen die, ze vertellen, want ik heb, enkel oog voor jou. Even maakt mijn hart een salto. eventjes, heel…

De onschuld is verdwenen slechts lege schappen zijn overgebleven na de rooftocht van realiteit voor mij blijft niets over dan te lopen over rotsen, zand dat ik ooit gebruikte om kastelen mee te bouwen nu is het niets ik kan niet dromen slechts dwalen in lege abstractie waarin ik niet meer weet waar het script is gebleven en niet meer weet…