Altijd had hij zijn paleis beschouwd als een paradijs op aarde, een sprookjesachtig hof dat tot de verbeelding sprak. Nu hij al die westerse paleizen gezien had en wist hoe de andere staatshoofden leefden, leek zijn paleis eerder op een middeleeuwse burcht.…
Hij schrok van wat hij zag, de vrouwen waren zwaar gehavend, hun kleren waren gescheurd, hun maskers waren kapot, hun zware mascara was door hun tranen over hun wangen uitgelopen. Totaal verdwaasd keken ze naar de sjah. Hij deed het licht uit en verliet de harem.…
'Ik weet uit betrouwbare bron dat hij geen goede man is. Hij is opvliegend, hij slaat zijn vrouwen.' 'Hij zal jou niet slaan en als hij dat doet, zal ik hem laten ophangen.' 'Vader, ik hou niet van hem', smeekte ze. 'Nu ga je te ver,' reageerde de sjah fel, 'je moet stoppen met je geklaag!'…
Ook moest ik aan die overheersende kleur groen wennen. Een koe in de mist was nieuw voor mij. Ook de Hollandse buien kende ik niet. Ik wilde niet nat worden, bleef binnen tot de bui ophield, maar hij hield niet op. Aan die blote benen, buiken, borsten, billen en aan de taal moest ik wennen. En René, mijn buurman, zou ik zonder onderbroek moeten accepteren…
eerste fragment van het verhaal 'Een nacht' uit de verhalenbundel 'De Adelaars' (1993)
Als je uit je land vlucht, snijd je je wortels af. Dan neemt de wind je mee,
soms hier-, soms daarnaartoe, soms naar een opvangcentrum. Ik moest
gewoon ergens slapen, eventjes rust hebben.
'Kom je hier…
0
Bezig met laden