verborgen
in een hoge kamer
met het uitzicht
op wuivende bomen
geprangd
tussen witte muren
het lange licht te vangen
voor de nacht gaat komen
gedompeld
gedurig
onder de duur der dagen
geduldig staan
als een paard in de avond
--------------------------
Uit: 'Herkenbaar als lente', 1981.…
overvloedig
het middaglicht
een stilstaand geluk
van glas
schittert
in kleine scherven
ergens ver weg ligt
verdriet te sterven
---------------------------------
Uit: 'Verdraagzaam de tijd', 1992.…
onverwacht
gezien
van hieruit
na de regen
in de tuin
glinstert en lijmt
de slak
opnieuw
benieuwd
hoe lang
even nog
het leven
kleven blijft
---------------------------------
Uit: 'De binnenzijde', 1997.…
0
Bezig met laden