Ik ging naar Maastricht om
Moniek Toebosch*) te zien.
Ik lees je hier, ik hoor je hier,
ik zie je hier geprojecteerd
op witte muren. En als pop
zo groot als jij en in de juiste kleren.
Ik lees op een andere muur
meer woorden over meer daden
dan ik van je gezien heb.
Ik mis je grote plastic oor.
Ik mis je antwoord. Ik besluit:
Moniek…
Een gracht, waar eend en waterhoen
voortdurend watertrappen
om voort te gaan, niet om te drijven
zoals de watervreemde mens.
Als zij vooruitgaan
maken zij een dubbelspoor
van kleine kolken,
en boegwater als de verticale
doorsnee van een pannendak,
negentig graden omgeklapt.
---------------------------------------------------…
Ik heb seeds medelijden
met wollen speelgoedbeesten,
zij kijken uit hun ogen
alsof ze wilden leven.
Ze zijn bijzonder kwetsbaar,
hun wonden helen nooit,
ze zijn nooit werk'lijk dood
en worden toch gegeven
mee aan de vuilnisman.
zo doen nu eenmaal ouders,
dat zijn volwassenen
en nimmer te vertrouwen.
--------------------------
Uit:…