Is het nu de nacht
die mij opslokt
en dwingt
tot het schrijven van
onafgeronde zinnen
met een halve punt
om de vertraging
van de dag
luid door
de speakers
af te kondigen
of is het
mijn gevoel
wat even
eruit wil
de lucht wil proeven
van zich af wil bijten
in bescheidenheid
de zee in wil
om bijna te verdrinken
zodat het weer weet…
zwevend in het verleden
terugkijkend op de toekomst
beleef ik het heden
zoekend naar het waarom
raak ik verdwaald
in de kronkel van mijn gedachten
waar vind ik het geduld
nog langer af te wachten
zweven wordt me te zwaar
met de wind mee zuchtend
klap ik mijn vleugels in
val in een diepe slaap
hopende
morgen niet meer
te hoeven…
0
Bezig met laden