De laatste keer dat hij hier levend was,
lag hij voor me op de knieën, want groen
en paars ergerde hij zich: wie laat gras
rondom de tegels z'n onwerk doen.
Hij had een oude broek van me aan toen
hij daar ingespannen zonder stropdas
voor me kroop, langzaamaan. Zijn linkerschoen
plat en de rechter loodrecht. Het gekras
was niet van de lucht.…
Hoe verlicht is het bestaan om vijf uur
in de morgen als slaap haar dieptepunt
of hoogtevrees bereikt? De chemokuur
slaat niet aan. Doe nog een keer wat je kunt.
Beklim manmoedig het Ballumer punt
dat je liefhebt: de Blinkert. Een standmuur
van zand met wolkentoppen die het gemunt
schijnen te hebben op de zee voor de duur
van opeengestapelde…
0
Bezig met laden