Alle inzendingen van Leo+Vroman

13 resultaten.

Sorteren op:

verwijderd item
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1
God behoede de mens en geve hem een zoen: er is verder niets met hem te doen. Streel zijn zoete pens, want mens is een zachte machine, een ingewikkeld liefje. Verzilver zijn statiefje, leid hem in een vitrine, doe bij hem een lichtje aan.…

Vrouwen 2

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Het mooiste in ons hele leven doen we net als iedereen en daarom juist het liefst alleen. Dus wordt het krom beschreven. Er blaast eentonige muziek uit de annalen der erotiek dwars door de waarheid heen. --------------------------- uit: Tirade, nr. 300, 1985.…
Leo Vroman9 januari 2006Lees meer >

Toen ik 12 jaar was

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Toen ik 12 jaar was hield ik het meeste van bossen vol beesten en van slapen in het gras. Daar staan nu huizen, want dat was duizend jaar geleden. Wat bos was en weiland is nu bebouwd en bereden. Was ik maar een kilometer lang, dan kon ik alles beter overzien en misschien verdragen, en dan kon ik mij vol behagen uitstrekken over die…

XXIV

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Gekwelde bloemen die nog even in kwalijk water overgeven; verwarde kip wier lege tenen in de lucht van toen verstenen... vreselijk is het woord 'stilleven'. ------------------------------------------ Uit: 'Manke vliegen'…
Leo Vroman6 februari 2005Lees meer >

Twee Partijen

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Er zijn twee hachelijke partijen: één strevende naar het belachelijke, dat is die der levenden; en één van gezag, dat is die der doden; en als het aan mij lag waren beide verboden. Lag het aan mij dan stichtte ik graag, en liefst nog vandaag, een derde partij. De 'Waar Alleen…
Leo Vroman21 januari 2005Lees meer >

Regeneratie

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Ieder gedicht dat ik schrijf is het laatste, is mijn dood. Dan smelt mijn gezicht bijzonder groot uit mijn lijf, in mijn schoot. Als ik wegloop mors ik een hoop dode manen en kruip-organen, en ikzelf dool, zo dun dan zo fijn van vrees als een Chinees symbool voor 'man', (een lijn voor gebaar, en een voor voet, waaruit…

verwijderd item
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 0
Het schrijven van een gedicht is in feite naaktlopen met je hersenen.…
Leo Vroman4 december 2003Lees meer >

De grote tuin

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
De grondwet van de aarde is langs de kanten van wegen en paden nu al uit planten en bloemen te raden: waarom hier dit gras? Omdat iemand zo pas of ooit, zeg maar ooit een eeuw geleden langs is gereden en zijn bakje as had leeg gestrooid. Waarom daar die planten? Daar heeft een tante op een deken gezeten en bessen…
Leo Vroman20 oktober 2003Lees meer >

In bed

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 0
Het is mij een droom te ontwaken door een hand op het haar en de slapen en de streling van zaaien en rapen meer dromen te voelen maken; hoor in het omhullend geruis van een adem de zee, de wind op een lang, leeg strand, en een kind ver van het ouderlijk huis - Zij vroeg mij waar we nu waren. Het was herfst in mijn droom en ook buiten…

Voor wie dit leest

verwijderd item
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Gedrukte letters laat ik U hier kijken, maar met mijn warme mond kan ik niet spreken, mijn hete hand uit dit papier niet steken; wat kan ik doen? Ik kan U niet bereiken. O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen. Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid; verzacht het vreemde door de druk verstenen van het geschreven woord, of spreek het uit…
Leo Vroman18 oktober 2002Lees meer >

verwijderd item
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 0
op enkele dagen van het jaar is bijna alles wel eens waar…
Leo Vroman5 augustus 2002Lees meer >

verwijderd item
3.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 1
Kom vanavond met verhalen hoe de oorlog is verdwenen, en herhaal ze honderd malen: alle malen zal ik wenen.…

verwijderd item
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 0
Ieder gedicht dat ik schrijf is het laatste, is mijn dood.…