Alle inzendingen van Liet+Kombrink

In mijn ziel kerfde verdriet diepe, brede sporen Gevuld met ongehuilde tranen overstroomden ze als zilver glanzende rivieren mijn wezen En ben ik verdwenen…

De dijk, de eeuwig stromende rivier Ze zijn mijn toevluchtsoord Veel heb ik hier al doorgemaakt Aan pijn en wanhoop en verdriet Soms blije levensvreugde Vandaag is er alleen een angst Die ik niet toe kan laten Omdat hij me verslinden zal Maar, vastgezet, me even goed verstikt De zon, de wind, ik voel ze niet 'k Ben nergens mee verbonden…

Weet je, mam Toen je nog leefde Vond ik het zo gewoon Dat je er altijd was Nu je er niet meer bent Mis ik de duizend kleine dingen Waarmee je me vertelde Hoeveel je van me hield Een knuffel of een kopje thee Zomaar de strijk gedaan Een bloemetje, een flesje wijn Je zorg, je steun, je lach Ik koester de herinnering Aan alles wat we…

Ik zou je leven de glans willen geven van vriendschap en liefde en tederheid Je dagen versieren met slingers van warmte en rode ballonnen gevuld met plezier Je nachten betoveren met stralende sterren en strelende handen, mijn huid, mijn mond En fluisterend, fluisterend zou ik je zeggen Fluisterend zou ik je alles zeggen…

Neem mijn hart in je handen Maak het zacht met je warmte Misschien Kan ik ooit Je liefde toelaten…

Als ik licht toelaat Kan ik zien wat er is Komt er een eind aan de duisternis Met z'n duizelingwekkende diepte Van angst die me vasthoudt en verstikt Als ik licht toelaat Zal ik zichtbaar zijn Me niet langer kunnen verschuilen In een veilig gevoel van verloren zijn En beschermende eenzaamheid Als ik licht toelaat In de duisternis Laat…

Ik zou zo graag weer willen kijken met de ogen van een kind Ik zou zo graag weer willen voelen met de liefde van een kind Ik zou zo graag weer willen leven Argeloos in het moment Met die blije zorgeloosheid die je later nooit meer kent…

Wind als een streling op je naakte huid in de zon Zacht Sensueel Wind vol bruisend leven stoeiend met golven en bladeren Vrolijk Dansend Wind bijtend in je wangen verdrijft de zorgen uit je ziel Zuiverend Bevrijdend Wind koesterend helend bulderend puur…

Ik zou je willen koesteren Gewoon tussen mijn handen Als een bang vogeltje dat uit het nest gevallen is Ik zou ze willen helen De scheuren en de gaten Die zulke ruwe handen in je ziel hebben gemaakt Maar al wat ik kan doen Is heel veel van je houden Terwijl je groeit, op eigen kracht En knokt voor je bestaan Ik loop een eindje naast…