Verloren was mijn leven
toen je me gisteren
in de rede viel en me dankte
voor alles wat ik deed
Verloren was mijn ziel
toen je me vertelde
dat je van iemand anders
hield
Verloren was ik
door jou verlaten
nergens nog kunnen zijn
alleen jij, ik en
de dood…
Tranen laat ik om jou
die mij achterliet
in de eenzaamheid
van mijn bestaan
Tranen laat ik om jou
toen je gisteren zei
dat je leven niets meer
voorstelde, het einde
kwam naderbij
Tranen laat ik om jou
Sinds ik je gisteren
in je tuin vond
Rustig en vredig
liggend, op het tuinpad
zonder tranen…
Gisteren vertelde je nog
hoe mooi de bloemen wel waren
hoe goed we het wel hadden
zonder aan morgen te denken
Gisteren riep je nog
dat de dingen des levens
geen vat meer op je hadden
hoe moeilijk het wel was
een mens te kunnen zijn
Gisteren liet je het leven
en dacht ik bij mezelf
dat vandaag gisteren niet meer kon zijn
zonder jou…
Je lippen voelden koud
Je handen zagen wit
Ik kreeg geen tranen in de ogen
Ik stond er niet bij stil
Het zijn nu al enkele jaren
en kom nu tot het besef
dat het enige van wat ik hield
...
jou was
en de ketting die ons bindt…
Ik zag je staan
Langs de weg
het weiland
de dijk
het strand
het water
Ik zag je liggen
Op je bed
grasveld
op de grond
Ik zag je zitten
Op een stoel
een bank
een barkruk
de trein
...
Vijf minuten had ik nodig
om eeuwig bij jou te kunnen zijn…
0
Bezig met laden